Indulgence By Proxy - Tourniquet

It’s not me, it’s not mine

Without this shadow my life would shine

Get this monkey off my back

Then I’ll choose a better tack

Parameters set far too narrow

Pavement turns to broken gavel

Ten commandments become suggestions

My ordered life starts to unravel

The square is always equal to the sum of the hypotenuse

When you don’t believe that what you reap is what you sow — you lose

Indulgence by proxy a rope wound seven times, climb the stairs

Drop the platform, brings an end to my crimes

The gavel fell with such a force

I found my soul in much remorse

The monkey died a bitter death

The shadow faded then engressed

Peeling back the ludicrous thought patterns of my past

Trying to find some meaning try to make it really last

Cerebellum traps a thought and holds it for eternity

Pays me back in broken dreams till I let go that part of me

He heals the broken hearted and binds up their wounds

An alibi is what I need

I hope and pray I find one

The Holy Grail of bitterness

The goblet of grace undone

The shadow returned but this time white

No more my skin dows crawl

Into my world the shadow invite

Sadness left earth’s ancient fall

Cerebellum traps a thought and holds it for eternity

Pays me back in broken dreams till I let go that part of me

Indulgence by proxy a broken rope of seven

White shadows glowing hand reaches down from heaven

Het is niet van mij, het is niet van mij

Zonder deze schaduw zou mijn leven schijnen

Haal deze aap van mijn rug

Dan kies ik een betere tack

Parameters veel te smal ingesteld

Bestrating verandert in gebroken hamer

Tien geboden worden suggesties

Mijn geordende leven begint zich te ontrafelen

Het kwadraat is altijd gelijk aan de som van de hypotenusa

Als je niet gelooft dat wat je oogst is wat je zaait, verlies je

Verwennerij bij volmacht een touw zeven keer gewonden, de trap op

Laat het platform vallen, maakt een einde aan mijn misdaden

De hamer viel met zo'n kracht

Ik vond mijn ziel in veel wroeging

De aap stierf een bittere dood

De schaduw vervaagde en viel toen binnen

De belachelijke denkpatronen van mijn verleden afpellen

Proberen een betekenis te vinden, probeer het echt te laten duren

Cerebellum vangt een gedachte op en houdt deze voor eeuwig vast

Betaalt me ​​terug in gebroken dromen tot ik dat deel van mij loslaat

Hij geneest de gebrokenen van hart en verbindt hun wonden

Een alibi is wat ik nodig heb

Ik hoop en bid dat ik er een vind

De heilige graal van bitterheid

De beker van genade ongedaan gemaakt

De schaduw keerde terug, maar deze keer wit

Mijn huid kruipt niet meer

In mijn wereld, de schaduwuitnodiging

Verdriet verliet de oude val van de aarde

Cerebellum vangt een gedachte op en houdt deze voor eeuwig vast

Betaalt me ​​terug in gebroken dromen tot ik dat deel van mij loslaat

Verwennerij bij volmacht een gebroken touw van zeven

Witte schaduwen gloeiende hand reikt naar beneden uit de hemel