Left And Leaving - The Weakerthans

through buildings gone missing like teeth.

The sidewalks are watching me think about you,

all sparkled with broken glass.

I’m back with scars to show.

Back with the streets I know.

They never take me anywhere but here.

Those stains in the carpet, this drink in my hand,

these strangers whose faces I know.

We meet here for our dress-rehearsal to say «I wanted it this way»

and wait for the year to drown.

Spring forward, fall back down.

I’m trying not to wonder where you are.

All this time lingers, undefined.

Someone choose who’s left and who’s leaving.

Memory will rust and erode into lists of all that you gave me:

a blanket, some matches, this pain in my chest,

the best parts of Lonely, duct-tape and soldered wires,

new words for old desires,

and every birthday card I threw away.

I wait in 4/4 time.

Count yellow highway lines that you’re relying on to lead you home.

door gebouwen die als tanden verdwenen zijn.

De trottoirs kijken toe hoe ik aan je denk,

allemaal fonkelden van gebroken glas.

Ik ben terug met littekens om te laten zien.

Terug met de straten die ik ken.

Ze brengen me nooit ergens anders heen dan hier.

Die vlekken in het tapijt, dit drankje in mijn hand,

deze vreemdelingen wiens gezichten ik ken.

We ontmoeten elkaar hier voor onze generale repetitie om te zeggen: "Ik wilde het op deze manier"

en wacht tot het jaar verdrinkt.

Spring naar voren, val terug naar beneden.

Ik probeer me niet af te vragen waar je bent.

Al die tijd blijft hangen, ongedefinieerd.

Iemand kiest wie er weggaat en wie weggaat.

Het geheugen zal roesten en uithollen in lijsten van alles wat je me hebt gegeven:

een deken, wat lucifers, deze pijn in mijn borst,

de beste delen van Lonely, ducttape en gesoldeerde draden,

nieuwe woorden voor oude verlangens,

en elke verjaardagskaart die ik weggooide.

Ik wacht over 4/4 tijd.

Tel gele snelweglijnen waarop u vertrouwt om u naar huis te leiden.