Silhouettes - The Rare Occasions

Gingerly our silhouettes walk parallel

Beneath a sea of desperate electric energy

And in spite of my greatest resistance

The feeling is marked with persistence

I’m drowning in your existence

Cascading about, we will soon figure out that we’re

Aimlessly pacing the streets just to be together

I’ll write you a thunderstorm

So forlorn it echoes and

Shatters everything you fear

You’re too dear to let go

Fervent clouds;

through bleary eyes and weary minds we

Think aloud as distant reflections pass us by

And with you, girl, my mind’s in a clamor

Resonant words are but stammers

I think I just might be enamored

Its times like these that I notice the breeze is

Drifting 'round like two souls drifting around tonight

Streetlights cut through the night mist

A light kiss: extinguish

The fire building inside me

Just guide me to your lips and

I’ll write you a thunderstorm

So forlorn it echoes and

Shatters everything you fear

You’re too dear to let go

If all of the earth were to disappear

I’d still be walking around with you here

Dreaming of darkness far away

Just relay your smile

Behoedzaam lopen onze silhouetten parallel

Onder een zee van wanhopige elektrische energie

En ondanks mijn grootste weerstand

Het gevoel wordt gekenmerkt door volharding

Ik verdrink in je bestaan

Cascading over, we zullen snel ontdekken dat we zijn

Doelloos door de straten ijsberen om samen te zijn

Ik schrijf je een onweersbui

Dus verlaten klinkt het en

Vernietigt alles waar je bang voor bent

Je bent te dierbaar om los te laten

Vurige wolken;

door wazige ogen en vermoeide geesten we

Denk hardop na terwijl verre reflecties aan ons voorbij gaan

En met jou, meisje, zijn mijn gedachten in een schreeuw

Resonante woorden zijn maar stamelten

Ik denk dat ik misschien verliefd ben

Op dit soort momenten merk ik dat het briesje is

Drijvend rond als twee zielen die rondzweven vannacht

Straatlantaarns snijden door de nachtmist

Een lichte kus: doven

Het vuur in mij

Leid me gewoon naar je lippen en

Ik schrijf je een onweersbui

Dus verlaten klinkt het en

Vernietigt alles waar je bang voor bent

Je bent te dierbaar om los te laten

Als de hele aarde zou verdwijnen

Ik zou hier nog steeds met je rondlopen

Dromen van duisternis ver weg

Geef gewoon je glimlach door