Störtebeker - The Privateer

Ein Trauerzug gen Richtblock zieht

Mit kettenschweren Gliedern

Die Meute tobt alsbald zum Ende hin

Erfüllt von ihren fernen Liedern

Und weit treibt der Wind die Klagen

Wenn dein Henker Nahe ist.

Und

Kunde nimmt den Sturm im argen

Auf das sie niemand mehr vergisst

Den Tod den reichen Pfeffersäcken

Den Armen Säcke reicher Kost

Wir brachten euer Land zur Strecke

Fried der Hütte, Krieg dem Schloss!

Und wir wogen auf und nieder

Bei den Wellen wollen wir sein

Singen abends Totenlieder

Der nächste Tag im Sonnenschein

Zu Anfang war die Meuterei, den

Käpten gaben wir den Wellen und

Zeigen unserem Glücke Chance

Mit Rückenwind und durchs Gefälle

Das ist alles, was wir haben und so

Wollten wir verweilen und wenn sich

Uns der Reichtum zeigt, alsbald die

Beute neu verteilen

Der Trauerzug ist angekommen

Vom glotzenden Molloch beäugt

Die Menge tobt, Blut will sie sehen

Als er vorm Richtblock sich verbeugt

Des Henkers Blatt durchtrennt die

Luft, ein Blitz vom Eisen blendet mich

Doch als ich wieder zu mir kam, sah

Ich wie sein Körper durch unsere

Mitte schritt

Und wir wogen auf und nieder

Bei den Wellen wollen wir sein

Singen abends Totenlieder

Der nächste Tag im Sonnenschein

Een begrafenisstoet beweegt zich naar het blok van de beul

Met zware schakels

Het peloton raast snel naar het einde toe

Gevuld met hun verre liedjes

En ver de wind drijft de klaagzangen

Als je beul dichtbij is.

en

Klant neemt de storm slecht op

Zodat niemand haar meer vergeet

Dood aan de rijke peperzakken

Rijke kost voor de arme zakken

We hebben je land ten val gebracht

Vrede aan het huisje, oorlog aan het kasteel!

En we zwaaiden op en neer

We willen bij de golven zijn

Gezangen zingen in de avond

De volgende dag in de zon

In het begin was de muiterij, de

Kapitein we gaven aan de golven en

Toon onze kans op geluk

Met de wind in de rug en door de helling

Dat is alles wat we hebben en zo

Wilden we blijven hangen en als het zelf?

Rijkdom laat ons zien, binnenkort de

Buit herverdelen

De begrafenisstoet is gearriveerd

Beoogd door de starende Molloch

De menigte is woedend, ze willen bloed zien

Terwijl hij buigt voor het blok

Het mes van de beul sneed de

Lucht, een ijzeren bout verblindt mij

Maar toen ik bijkwam, zag ik

Ik hou van zijn lichaam via het onze

middelste stap

En we zwaaiden op en neer

We willen bij de golven zijn

Gezangen zingen in de avond

De volgende dag in de zon