Monolith - The Privateer

Setting forth from wasted grounds

A colossus in the sea ahead appeared

We had just left a wasted town, from

A force which will remain unheared

Adder tainted black stone has formed

A monolith right in the sea

Arising from the deep, what aeons

Left to sleep, woke up trembling the

Surface of the seas.

What should

Have gone into oblivion once again

Shall penetrate the sky

It took some time for us to realise

We’ve been approaching it for days

Gigantic dimensions rose up ahead

Not many miles away

But this was just the peak

Of what was luring underneath

Arising from the deep, what aeons

Left to sleep, woke up trembling the

Surface of the seas.

What should

Have gone into oblivion once again

Shall penetrate the sky

As waters falling from the sky

It crawls its way to break the tide

And what was living there will

Crawl its way up to the light

Now they’ll approach to take

Our place cover world haze

And shatter common bound upon

Their trace

Arising from the deep, what aeons

Left to sleep, woke up trembling the

Surface of the seas.

What should

Have gone into oblivion once again

Shall penetrate the sky

Vertrekkend van verspilde gronden

Een kolos in de zee voor ons verscheen

We hadden net een verlaten stad verlaten, van

Een kracht die ongehoord zal blijven

Met adder aangetaste zwarte steen heeft zich gevormd

Een monoliet midden in de zee

Opkomend uit de diepte, wat een eonen

Links om te slapen, wakker werd trillend de

Oppervlakte van de zeeën.

Wat zou

Ben weer in de vergetelheid geraakt

Zal de lucht binnendringen

Het duurde even voordat we ons realiseerden

We naderen het al dagen

Gigantische afmetingen stegen naar voren

Niet veel kilometers verwijderd

Maar dit was nog maar het hoogtepunt

Van wat eronder lokte

Opkomend uit de diepte, wat een eonen

Links om te slapen, wakker werd trillend de

Oppervlakte van de zeeën.

Wat zou

Ben weer in de vergetelheid geraakt

Zal de lucht binnendringen

Als water dat uit de lucht valt

Het kruipt zijn weg om het tij te breken

En wat daar woonde zal

Kruipt zich een weg naar het licht

Nu komen ze dichterbij om te nemen

Onze plek beslaat wereldwaas

En verbrijzel gemeenschappelijke gebonden op

hun spoor

Opkomend uit de diepte, wat een eonen

Links om te slapen, wakker werd trillend de

Oppervlakte van de zeeën.

Wat zou

Ben weer in de vergetelheid geraakt

Zal de lucht binnendringen