Pearl - Mediaeval Baebes

The dubberment dere of down and dales

Of wode and water and wlonk plaines

Bilde in me bliss, abated my bales

Forbidden my stress, destroyed my paines

Down after a strem that drightly hales

I bowed in bliss, bredful my branes

The firre I folwed those floty vales

The more strength of joye myn herte straines

As fortune fares theras ho fraines

Whether solace ho sende other elles sore

The wye to wham hir wille ho waines

Hittes to have ay more and more

More of wele was in that wise

Than I couth telle thagh I tom hade

For erthly herte might not suffise

To the tenthe dole of tho gladness glade

For thy I thoght that paradise

Was there other gain tho bonkes brade

I hoped the water were a devise

Between mirthes by meres made

Beyonde the brook, by slent other slade

I hoped that mote inerked wore

Bot the water was depe, I dorst not wade

And ever me longed ay more and more

More and more and yet well mare

Me liste to see the brook beyonde

For if hit was fair there I can fare

Well loveloker was the firre londe

Aboute me con I stote and stare

To finde a forth faste con I fonde

Bot wothes mo ywis there ware

The firre I stalled by the stronde

And ever me thoght I shokle not wonde

For wo there weles so winne wore

Thenne newe note me com on honed

That meved my minde more and more

Translation:

The rich splendour of the downs and dales

The woods, the rivers and the fertile fields

Baised within me, joy and on to my sorrows

They dispelled my grief and destroyed my pain

I followed the fast flowing stream

My mind overflowing with exultation

And the deeper I went into those watery gorges

The more my heart pounded with

The strength of overwhelming joy

For as fortune tends, whatever she sends

To repay first circumstance in dividends

Yet moreover and more

Given all the time in the world

I could not explain all the delight I found there

A human heart has not room enough

To feel even a tenth of those joyous pleasures

Therefore I thought that paradise

Was only on the broad bank opposite

And I thought the water was only a diversion

Between two pleasure gardens made my waters

I suppose the celestial city lay

Across the brook on the other side of the sloping valley

But the water was deep and I dared not wade over

Although I longed to get across yet moreover and more

More and more and yet moreover

I yearned to see beyond the brook

For though it was beautiful where I walked

The other side was lovlier by far

I stopped and sought for a safe place to cross

But the further I looked the more dangers I found

I knew I should not hesitate

Because of any difficulty

Where joys were so intensely delightful

Then something new came to my judgement

And the wonder in my mind grew

Yet moreover and more

De dubberment dere van down and dales

Van wode en water en wlonk vlaktes

Bilde in me bliss, verminderde mijn balen

Verboden mijn stress, vernietigde mijn pijn

Beneden na een stroom die drightly hales

Ik boog in gelukzaligheid, moedig mijn branes

Het vuur dat ik die floty valleien volgde

Hoe meer kracht van joye myn herte straines

Zoals geluk gaat theras ho fraines

Of het nu troost is om andere elles pijn te doen

De wye to wham hir wille ho waines

Hittes om meer en meer te hebben

Meer van wele was in die zin

Dan vertel ik thagh ik tom hade

Want erthly herte is misschien niet voldoende

Naar de tiende uitkering van de blijdschap-open plek

Voor jouw heb ik dat paradijs gevonden

Was er nog een andere winst dan bonkes brade?

Ik hoopte dat het water een bedenksel was

Tussen vrolijkheid door meres made

Beyonde de beek, door slent andere slade

Ik hoopte dat de splinter inerked droeg

Bot het water was diep, ik dost niet waden

En ooit verlangde ik meer en meer

Steeds meer en toch goed merrie

Ik wil graag de beek zien

Want als de hit eerlijk was, daar kan ik het doen

Nou, loveloker was the firre londe

Over mij, ik blijf staan ​​en staar

Voor het vinden van een vierde faste con I fonde

Bot wothes mo ywis there ware

Het vuur dat ik blokkeerde bij de stronde

En ooit dacht ik dat ik me niet afschud

Voor wie er zo waren, droeg winne

Dan newe let me com op verzoet

Dat vertroebelde me steeds meer

Vertaling:

De rijke pracht van de dalen en dalen

De bossen, de rivieren en de vruchtbare velden

Gebaseerd in mij, vreugde en op naar mijn verdriet

Ze verdreven mijn verdriet en vernietigden mijn pijn

Ik volgde de snelstromende stream

Mijn geest loopt over van opgetogenheid

En hoe dieper ik in die waterige kloven ging

Hoe meer mijn hart bonsde met

De kracht van overweldigende vreugde

Want zoals het geluk neigt, wat ze ook stuurt

Om de eerste omstandigheid in dividenden terug te betalen

Maar bovendien en meer

Alle tijd van de wereld gegeven

Ik kon niet alle vreugde uitleggen die ik daar vond

Een mensenhart heeft niet genoeg ruimte

Om zelfs maar een tiende van die vreugdevolle genoegens te voelen

Daarom dacht ik dat paradijs

Was alleen aan de brede oever aan de overkant

En ik dacht dat het water slechts een afleiding was

Tussen twee lusthoven maakte mijn wateren

Ik veronderstel dat de hemelse stad lag

Over de beek aan de andere kant van de glooiende vallei

Maar het water was diep en ik durfde niet over te waden

Hoewel ik ernaar verlangde om nog meer en meer over te brengen

Meer en meer en toch bovendien

Ik verlangde ernaar om verder te kijken dan de beek

Want hoewel het mooi was waar ik liep

De andere kant was veel leuker

Ik stopte en zocht een veilige plek om over te steken

Maar hoe verder ik keek, hoe meer gevaren ik vond

Ik wist dat ik niet moest aarzelen

Vanwege een probleem

Waar vreugden zo intens heerlijk waren

Toen kwam er iets nieuws tot mijn oordeel

En het wonder in mijn geest groeide

Maar bovendien en meer