Promised Land - The Clarks

It’s my decision, I’m gonna be the man

Smash the television and take a stand

And it’s my opinion, you could use a hand

Smash the indecision and take my hand

On this caravan into the promised land

It’s my communion, I’m down on my knees

You’ve got to pray for our union and believe in me…

I’m asking for your hand into the promised land

When he met her she was just 19, and everything was right

On the way back home they stopped and kissed

On a cold November night

Five years on he bought a ring

Almost to the day

A year went by she gave it back

Nothing left to say

And it’s my confusion, that’s tearing me apart

And your disillusion burns inside my heart

I’ve been tried and convicted

You’re sending me away

I’ll have the last inscription

On judgement day…

One more lonely man in a foreign land

Het is mijn beslissing, ik word de man

Smash de televisie en neem een ​​standpunt in

En het is mijn mening, je zou een hand kunnen gebruiken

Breek de besluiteloosheid en pak mijn hand

Op deze karavaan naar het beloofde land

Het is mijn communie, ik ben op mijn knieën

Je moet bidden voor onze verbintenis en in mij geloven...

Ik vraag om je hand in het beloofde land

Toen hij haar ontmoette, was ze net 19 en alles klopte

Op de terugweg naar huis stopten ze en kusten ze elkaar

Op een koude novembernacht

Vijf jaar later kocht hij een ring

Bijna op de dag

Een jaar ging voorbij, ze gaf het terug

Niets meer te zeggen

En het is mijn verwarring, die me uit elkaar scheurt

En je desillusie brandt in mijn hart

Ik ben berecht en veroordeeld

Je stuurt me weg

Ik zal de laatste inscriptie hebben

Op de dag des oordeels...

Weer een eenzame man in een vreemd land