Madeline - The Clarks

Madeline flows like the summer stream

She talks with her eyes, she moves in a dream

Serenity grows in a pasture of green, and Madeline flows

Abagail flies on a silver wing

She might let me go she might let me sing

Prosperity lies in a mountain of things, and Abagail flies

When you find her tell her you don’t mind the way that she crosses her legs

She winks to let you know

I only like to observe I don’t profess to know

Kira comes on like the morning sun

She opens her eyes, she looks out for fun

Affinity flies through a canyon of one, and Kira comes on

Tabatha walks in the pouring rain

She closes her eyes to block out the pain

Disparity flows through a river of shame, and Tabatha walks

When you find her tell her you don’t mind the way that she crosses her legs

She winks to let you know

I only like to observe I don’t profess to know

And in the garden of blue she’s coming back to you and the feeling is true

Oh Madeline won’t you tell me what your gonna do

And when you find her tell her you mind the way she crosses her heart

And says I hope to die

I guess I’ll never know you I guess I’ll never know why

And in the garden of blue she’s coming back to you and the feeling is true

Oh Madeline I never knew what you were going through

Madeline stroomt als de zomerstroom

Ze praat met haar ogen, ze beweegt in een droom

Sereniteit groeit in een weiland van groen en Madeline stroomt

Abagail vliegt op een zilveren vleugel

Misschien laat ze me gaan, misschien laat ze me zingen

Voorspoed ligt in een berg van dingen, en Abagail vliegt

Als je haar vindt, vertel haar dan dat je het niet erg vindt hoe ze haar benen kruist

Ze knipoogt om je dit te laten weten

Ik hou er alleen van om te observeren dat ik niet beweer het te weten

Kira komt op als de ochtendzon

Ze opent haar ogen, ze kijkt uit voor plezier

Affinity vliegt door een ravijn van één en Kira komt eraan

Tabatha loopt in de stromende regen

Ze sluit haar ogen om de pijn buiten te sluiten

Ongelijkheid stroomt door een rivier van schaamte, en Tabatha loopt

Als je haar vindt, vertel haar dan dat je het niet erg vindt hoe ze haar benen kruist

Ze knipoogt om je dit te laten weten

Ik hou er alleen van om te observeren dat ik niet beweer het te weten

En in de tuin van blauw komt ze naar je terug en het gevoel is waar

Oh Madeline wil je me niet vertellen wat je gaat doen

En als je haar vindt, zeg haar dat je het erg vindt hoe ze haar hart kruist

En zegt dat ik hoop te sterven

Ik denk dat ik je nooit zal kennen. Ik denk dat ik nooit zal weten waarom

En in de tuin van blauw komt ze naar je terug en het gevoel is waar

Oh Madeline, ik heb nooit geweten wat je doormaakte