Tengo Que Irme - Charly Efe & Loren D feat. Los Chikos del Maiz, Charly Efe, Loren D

Había que volver como las golondrinas

Dispuestos a joder, tenemos tu medicina

La toma del poder y beber es nuestra meta

Escapar de la rutina y de las etiquetas

Como la de poeta yo solo junto palabras

O reflexiono, hago mis cábalas

Nuevo tema juntos la liamos

El que tiene muchos vicios vicios tiene muchos amos

Llegó el verano de nuevo y tú soñando con ese Bugatti

Con vinos caros, con la isla de Capri

Eres soldado no capi, eres de abajo no de arriba

Buscas trabajo y nada te motiva

Quieres escapar, no vivir de rodillas

Pero no tienes cara de Ernesto Guevara, ¿lo pillas?

Quieres brillar pero te han cortado la luz

Quieres pillar y el camello no te fía

Y vuelves a contar las monedas en tu bolsillo:

Algún cabrón en alguna parte se está llevando lo mío

Horizonte sombrío, belleza muerta

Carente de mitos, de relatos y certezas, gritos

Manis, litros, tiempo de cerezas

Sueñas con Pinto, con Río y no has salido de Hortaleza

Quieres escapar

De todo lo que te disgusta

De tanto malestar, de tanta angustia

Tengo que irme, tengo que dejarte

Demos un réquiem por los trenes ya es muy tarde

Déjame intacto como en los carretes

Con los Chikos soy la cura del desastre

Tengo que irme, tengo que dejarte

Demos un réquiem por los trenes ya es muy tarde

Déjame intacto como en los carretes

Ya no corro el riesgo de encontrarte

Soy un desfile de amores lejanos

Mi vida empieza cuando arranca este neumático

Cómo explicarte que yo siempre estoy aquí en mí

Entre tinieblas que no me dejan vivir

Mi rostro es una capa de vida y de muerte

Moriré bohemio y loco aunque sea de hambre

Acorralado por mis miedos y la existencia soy mi propio Dios

Mis dogmas y mi ciencia

A kilómetros de mis compis los añoro

Aquel tiempo en que éramos jóvenes ansiosos

Los metros son como amantes silenciosos

Pierdes uno y sufres en vano hasta que llega otro

Arañazos de piel roja, otras caricias

Quedarán marcadas en tu espalda tibia

Estabas fría, yo la cagué con los mensajes

Desesperación de un jueves perdiendo el norte

Y no puedo perdonarte

Jugando a ser feliz, no sabes

Palabras como sables en este escondite

Me codeo con la élite y preguntan por tu nombre

Yo aislado de todo en este bunker

Tengo que irme, carreteras urgentes

Búscame en el manto de terribles visiones

Es todo lo que sé cuando salgo a buscarte

En mis ojos mercromina y desinfectante

Tengo que irme, tengo que dejarte

Demos un réquiem por los trenes ya es muy tarde

Déjame intacto como en los carretes

Con los Chikos soy la cura del desastre

Tengo que irme, tengo que dejarte

Demos un réquiem por los trenes ya es muy tarde

Déjame intacto como en los carretes

Ya no corro el riesgo de encontrarte

Sí, tengo que irme

Que no aguanto ni un segundo más esas miradas tristes

Esos estómagos famélicos de sueños y esperanzas

De esos que para nadie existen

Culparé la frontera, nostalgia y carretera

En busca del futuro que mi país me niega

Buscando ganar unas monedas

Para ayudar alimentar al familiar que atrás se queda

Y que no llore papá

Que no aguanta ni un segundo más sin trabajar

Son 3 años ya con el peso de la culpa

Sintiendo que no volverá a ser útil nunca

Y todo se vuelve tan duro

Vivir con pesar el presente y con miedo al futuro

Y cada día es una loza encima de este agujero

Que se va acabando con cada frase

De: ya te llamaremos

Pero no, no es tiempo de llorar

Es tiempo de luchar porque si no estás perdido

Es tiempo de gritar

Y si hoy tiene que llorar que sean esos malnacidos

Respiro y para mí ya es suficiente

Volveremos y venceremos como Allende

Con la cabeza bien alta y sonriente

Siempre nadando contra la corriente

Tengo que irme, tengo que dejarte

Demos un réquiem por los trenes ya es muy tarde

Déjame intacto como en los carretes

Con los Chikos soy la cura del desastre

Tengo que irme, tengo que dejarte

Demos un réquiem por los trenes ya es muy tarde

Déjame intacto como en los carretes

Ya no corro el riesgo de encontrarte

We moesten terugkeren als de zwaluwen

Klaar om te neuken, we hebben je medicijn

Macht nemen en drinken is ons doel

Ontsnap aan routine en labels

Net als de dichter, voeg ik alleen woorden samen

Of ik reflecteer, ik maak mijn berekeningen

Nieuw thema samen verpesten we het

Hij die veel ondeugden heeft, heeft vele meesters

De zomer kwam weer en je droomt van die Bugatti

Met dure wijnen, met het eiland Capri

Je bent een soldaat, geen capi, je komt van beneden, niet van boven.

Je bent op zoek naar een baan en niets motiveert je

Je wilt ontsnappen, niet op je knieën leven

Maar je hebt niet het gezicht van Ernesto Guevara, snap je dat?

Je wilt schijnen, maar ze hebben het licht afgesneden

Je wilt vangen en de kameel vertrouwt je niet

En je telt de munten weer in je zak:

Een klootzak ergens neemt de mijne mee

Sombere horizon, dode schoonheid

Verstoken van mythen, verhalen en zekerheden, geschreeuw

Pinda's, liters, kersentijd

Je droomt van Pinto, van Rio en je hebt Hortaleza niet verlaten

je wilt ontsnappen

van alles waar je een hekel aan hebt

Van zoveel ongemak, van zoveel angst

Ik moet gaan, ik moet je verlaten

Laten we een requiem geven voor de treinen, het is al te laat

Laat me intact zoals op de rollen

Met de Chikos ben ik de remedie van de ramp

Ik moet gaan, ik moet je verlaten

Laten we een requiem geven voor de treinen, het is al te laat

Laat me intact zoals op de rollen

Ik loop niet langer het risico jou te ontmoeten

Ik ben een parade van verre liefdes

Mijn leven begint wanneer deze band begint

Hoe je uit te leggen dat ik altijd hier in mij ben

Tussen duisternissen die me niet laten leven

Mijn gezicht is een laag van leven en dood

Ik zal bohemien en gek sterven, zelfs van de honger

In het nauw gedreven door mijn angsten en bestaan ​​ben ik mijn eigen God

Mijn dogma's en mijn wetenschap

Kilometers verwijderd van mijn vrienden, ik mis ze

Die keer dat we gretige jongeren waren

De metro's zijn als stille minnaars

Je verliest er een en lijdt tevergeefs totdat een andere arriveert

Rode huidkrassen, andere strelingen

Ze worden gemarkeerd op je warme rug

Je had het koud, ik heb de berichten verpest

Wanhoop van een donderdag die het noorden verliest

En ik kan je niet vergeven

Spelen om gelukkig te zijn, je weet het niet

Woorden als sabels in deze schuilplaats

Ik sta naast de elite en ze vragen om je naam

Ik isoleerde van alles in deze bunker

Ik moet gaan, dringende wegen

Zoek mij in de mantel van verschrikkelijke visioenen

Het is alles wat ik weet als ik op zoek ga naar jou

In mijn ogen mercromina en ontsmettingsmiddel

Ik moet gaan, ik moet je verlaten

Laten we een requiem geven voor de treinen, het is al te laat

Laat me intact zoals op de rollen

Met de Chikos ben ik de remedie van de ramp

Ik moet gaan, ik moet je verlaten

Laten we een requiem geven voor de treinen, het is al te laat

Laat me intact zoals op de rollen

Ik loop niet langer het risico jou te ontmoeten

ja ik moet gaan

Ik kan die droevige blikken niet nog een seconde uitstaan

Die uitgehongerde magen van dromen en hoop

Van degenen die voor niemand bestaan

Ik geef de grens, nostalgie en de weg de schuld

Op zoek naar de toekomst die mijn land mij ontzegt

Op zoek om wat munten te verdienen

Om het achterblijvende familielid te helpen voeden

En niet huilen papa

Dat kan geen seconde duren zonder te werken

Het is al 3 jaar geleden met het gewicht van schuld

Het gevoel hebben dat het nooit meer nuttig zal zijn

En alles wordt zo moeilijk

Leven met spijt in het heden en met angst voor de toekomst

En elke dag is er een tegel bovenop dit gat

Dat eindigt bij elke zin

Van: we bellen je

Maar nee, het is niet het moment om te huilen

Het is tijd om te vechten, want als je niet verdwaald bent

Het is tijd om te schreeuwen

En als je vandaag moet huilen, laat het dan die klootzakken zijn

Ik adem en voor mij is het genoeg

We zullen terugkeren en winnen zoals Allende

Met opgeheven hoofd en glimlachend

Altijd tegen de stroom in zwemmen

Ik moet gaan, ik moet je verlaten

Laten we een requiem geven voor de treinen, het is al te laat

Laat me intact zoals op de rollen

Met de Chikos ben ik de remedie van de ramp

Ik moet gaan, ik moet je verlaten

Laten we een requiem geven voor de treinen, het is al te laat

Laat me intact zoals op de rollen

Ik loop niet langer het risico jou te ontmoeten