Euridice - Tele

Tu sei dolce come gianduia

Tu sei dolce come cioccolato svizzero

E perchè sei dolce, troppo dolce non vorrei piu lasciarti

Mai più euridice, un nome una soluzione

Hai cambiato la mia testa da cosi

Uno sguardo ha fatto volare pensieri

Sogno quando vedo te

Euridice un nome una rivoluzione

Ha cambiato la mia vita da cosi

Il mio mondo l’universo e tutti gli intorni

Sfumano quando vedo te

Perché sei dolce come l’aqua della nostra città

Sei dolce come kinder per bambini

Sei dolce troppo dolce non potrei piu lasciarti

Mai più, mai più

Ci siamo incontrati in una discoteca senza luce, era come essere cieco

Abbiamo chiaccherato, però solo superfice

Ho chiesto come ti chiami hai detto euridice

Chè nome

E ad un tratto ti colpisce un raggio di luce

Vedo il tuo viso

Il tuo sorriso

Che sorriso

Com’eri dolce

Eri dolce come kinder per bambini

Dolce, troppo dolce non volevo piu lasciarti

Mai più, mai più

Ieri mentre stavo facendo la spesa ti ho visto

Tu eri li col’tuo carrello

Ed io ti ho chiesto, chi sono io, chi e quest’uomo

E tu hai detto, mio marito

E poi mi hai lanciato un sorriso troppo bello per essere vero

Euridice, un sole sorgente d’inverno

Una sorgente d’aqua fresca nel deserto

Euridice, chiedime qualunque cosa, io dico: certo

Perché svengo quando vedo te

Perché sei dolce come cinque tonnellate di zucchero

Sei dolce come kinder per bambini

Sei dolce troppo dolce, non vorrei piu lasciarti

Mai più, mai più

Je bent zo lief als gianduja

Je bent zo zoet als Zwitserse chocolade

En omdat je lief bent, te lief, wil ik je niet meer verlaten

Geen Eurydice meer, een naam, een oplossing

Daarvan ben je van gedachten veranderd

Een blik deed gedachten vliegen

Ik droom als ik je zie

Euridice, een naam, een revolutie

Het heeft sindsdien mijn leven veranderd

Mijn wereld, het universum en alles eromheen

Ze vervagen als ik je zie

Omdat je zo zoet bent als het water van onze stad

Je bent lief als vriendelijkere kinderen

Je bent lief, te lief, ik kon je niet meer verlaten

Nooit meer, nooit meer

We ontmoetten elkaar in een disco zonder licht, het was alsof we blind waren

We praatten, maar alleen oppervlakkig

Ik vroeg je naam, je zei Eurydice

Welke naam

En ineens valt een lichtstraal je op

Ik zie je gezicht

Jouw lach

Wat een lach

Wat was je lief

Jullie waren lief als aardige kinderen

Lief, te lief, ik wilde je niet meer verlaten

Nooit meer, nooit meer

Gisteren terwijl ik aan het winkelen was, zag ik je

Je was daar met je kar

En ik vroeg je, wie ben ik, wie is deze man

En je zei, mijn man

En toen schonk je me een glimlach die te mooi was om waar te zijn

Euridice, een rijzende zon in de winter

Een bron van zoet water in de woestijn

Eurydice, vraag me alles, ik zeg: zeker

Omdat ik flauwval als ik je zie

Omdat je zo zoet bent als vijf ton suiker

Je bent lief als vriendelijkere kinderen

Je bent lief te lief, ik wil je niet meer verlaten

Nooit meer, nooit meer