Masada Complex - Tea for two

just like a small explosion when he hits the balls to break

all his hopes of private glory lying on this frame

some balls

He feels so secure — the winning smile is on his face

but it starts to fade away with every shot I make

deep inside of me a certain feeling starts to grow

grinning shapes get on my face

my perfect mask turns black to blue

believe in friendly perjuries, who cares about the compliment’s malice?

I might feel superior, but there’s a voice, a fear I’ll fail it raises

anytime they seem to laugh behind my back

and there’s a voice, a fear I’ll fail, it raises anyway

you wanted to meet a friend, to play a bit, to have some fun

I play to win, to satisfy my personal desire

perpetual invasion of destructive thoughts

ambiguous words will fix attention

they make me revise — make me analyse — realize

while visions confuse your weakening reason

though I’m sure to win I long to expect the worst

when everyone’s laughing behind my back

and there’s a voice, a fear I’ll fail it raises anyway

net als een kleine explosie wanneer hij de ballen raakt om te breken

al zijn hoop op privé-glorie ligt op dit frame

wat ballen

Hij voelt zich zo veilig - de winnende glimlach staat op zijn gezicht

maar het begint te vervagen bij elke opname die ik maak

diep in mij begint een bepaald gevoel te groeien

grijnzende vormen komen op mijn gezicht

mijn perfecte masker verandert van zwart in blauw

geloof in vriendelijke meineed, wie geeft er om de boosaardigheid van het compliment?

Ik voel me misschien superieur, maar er is een stem, een angst dat ik zal falen, die roept op

wanneer ze achter mijn rug om lijken te lachen

en er is een stem, een angst dat ik zal falen, die verheft zich toch

je wilde een vriend ontmoeten, een beetje spelen, wat plezier hebben

Ik speel om te winnen, om mijn persoonlijke verlangen te bevredigen

voortdurende invasie van destructieve gedachten

dubbelzinnige woorden zullen de aandacht trekken

ze laten me herzien - laten me analyseren - beseffen

terwijl visioenen je verzwakkende verstand verwarren

hoewel ik zeker weet dat ik zal winnen, verlang ik ernaar om het ergste te verwachten

als iedereen achter mijn rug om lacht

en er is een stem, een angst dat ik zal falen, die toch opkomt