Paläste - Tagtraum

Die Narben, die ich trage, bilden eine Karte von dem Weg, den ich bis heute

ging'

Versuch nicht zu versteh’n, Du musst den Weg alleine geh’n

Und alten Spur’n zu folgen macht einfach keinen Sinn

Wäre trotzdem nett, wenn Du Dich an uns erinner’n tätst

Ihr habt mich vergessen — in Palästen die heut' Ruinen sind

Ich kann Dir doch selber gar nicht sagen, was ich weiß

Du mußt schon schau’n, daß Du Dein Leben für Dich selbst begreifst

Und hast Du’s dann begriffen ist es meistens viel zu spät

Du mußt schon schau’n, daß Du Dein Leben für Dich selber lebst

Ihr habt mich vergessen — in Palästen die heut' Ruinen sind

De littekens die ik draag vormen een kaart van het pad dat ik tot op de dag van vandaag heb afgelegd

gingen'

Probeer het niet te begrijpen, je moet de weg alleen gaan

En het volgen van oude nummers heeft gewoon geen zin

Het zou nog steeds leuk zijn als je ons herinnert

Je vergat me - in paleizen die nu ruïnes zijn

Ik kan je zelf niet vertellen wat ik weet

Je moet ervoor zorgen dat je je leven voor jezelf begrijpt

En als je het eenmaal begrijpt, is het meestal veel te laat

Je moet ervoor zorgen dat je je leven voor jezelf leeft

Je vergat me - in paleizen die nu ruïnes zijn