Mitra - Stray From The Path

I’ve become so detached from the things that were once so important to me,

brick walls in the road trying hard to remember,

but never asking to forget.

And I ask you help me never to forget

and when you ask my brother if he knows my name

I assure you that the answer will be you know «I don’t think we ever met.»

It’s time to let go,

bury the past

but not to forget the times that we had

but I can look back at everything we’ve done back then

let go.

I’ve done all that I can.

Now when I reach our you run to your nearest haven

when I look into your eyes I almost feel embarrassed.

I’ve done all that I could,

but you’re ripping things away

so weak and so powerful

so content with the lies you say.

But I don’t know if its the feeling of defeat

that is stinging my heart.

Or is it the void inside of me that is asking to be filled.

I never thought that I could feel this way before

and now I find myself never asking to forget

It’s time to let go,

bury the past

but not to forget the times that we had

good lives when you know there’s nothing left to hold

Let go I’ve done all that I can.

So weak so powerful

So content with the lies you say.

Ik ben zo losgeraakt van de dingen die ooit zo belangrijk voor me waren,

bakstenen muren in de weg proberen moeilijk te onthouden,

maar nooit vragen om te vergeten.

En ik vraag je me te helpen om nooit te vergeten

en als je mijn broer vraagt ​​of hij mijn naam weet

Ik verzeker je dat het antwoord zal zijn dat je weet: "Ik denk niet dat we elkaar ooit hebben ontmoet."

Het is tijd om los te laten,

begraaf het verleden

maar niet te vergeten de tijden die we hadden

maar ik kan terugkijken op alles wat we destijds hebben gedaan

laat gaan.

Ik heb alles gedaan wat ik kon.

Als ik nu bij ons ben, ren jij naar je dichtstbijzijnde toevluchtsoord

als ik in je ogen kijk, schaam ik me bijna.

Ik heb alles gedaan wat ik kon,

maar je scheurt dingen weg

zo zwak en zo krachtig

dus tevreden met de leugens die je zegt.

Maar ik weet niet of het het gevoel van een nederlaag is

dat prikt in mijn hart.

Of is het de leegte in mij die erom vraagt ​​om opgevuld te worden.

Ik had nooit gedacht dat ik me eerder zo zou kunnen voelen

en nu merk ik dat ik nooit vraag om te vergeten

Het is tijd om los te laten,

begraaf het verleden

maar niet te vergeten de tijden die we hadden

een goed leven als je weet dat er niets meer te houden is

Laat los, ik heb alles gedaan wat ik kon.

Zo zwak zo krachtig

Dus tevreden met de leugens die je zegt.