Mi Pueblo - Soledad

Cuando me siento triste vuelvo a mi pueblo

Para duelo de lo que no fue,

Y cuando cerca ya estoy de llegar

No recuerdo lo que iba a olvidar.

Cuanto misterio tiene este encuentro

Que es capaz de borrar tanto mal,

Y hubo un dolor que no se si dolió

No recuerdo nada más.

Pueblo mío, ¿qué tienen tus estrellas?

Miro al cielo y cada vez más bellos

Cada deseo que pido esta en ti

En tus calles yo quiero vivir

Vuelvo por ese tiempo sin tanta prisa

Por las noches en que me dormí

Mirando el techo de mi habitación

Mil bichitos de los que atrapó

Mi alma venía por los baldíos

Donde el sol me tocaba la piel

Un panadero de buen corazón

Me ofrecía alguna ilusión

Pueblo mío, ¿qué tienen tus estrellas?

Miro al cielo y cada vez más bellos

Cada deseo que pido esta aquí

En tus calles yo quiero vivir

Ay!

Pueblo mío, ¿qué tienen tus estrellas?

Que viajo tanto y no me olvido de ellas

Cada deseo que pido esta en ti

En tus calles yo quiero morir.

Als ik me verdrietig voel, ga ik terug naar mijn stad

Om te rouwen om wat niet was,

En als ik dichtbij ben, sta ik op het punt om aan te komen

Ik weet niet meer wat ik zou vergeten.

Hoeveel mysterie heeft deze ontmoeting

Dat is in staat om zoveel kwaad uit te wissen,

En er was een pijn waarvan ik niet weet of het pijn deed

Ik herinner me niets anders.

Mijn mensen, wat hebben uw sterren?

Ik kijk naar de lucht en steeds mooier

Elke wens die ik doe is in jou

In jouw straten wil ik leven

Ik keer terug voor die tijd zonder zoveel haast

Voor de nachten dat ik in slaap viel

Kijkend naar het plafond van mijn kamer

Duizend kleine beestjes die hij ving

Mijn ziel kwam door de woestenijen

Waar de zon mijn huid raakte

Een bakker met een goed hart

bood me wat illusie

Mijn mensen, wat hebben uw sterren?

Ik kijk naar de lucht en steeds mooier

Elke wens die ik doe is hier

In jouw straten wil ik leven

Oh!

Mijn mensen, wat hebben uw sterren?

Dat ik zoveel reis en ze niet vergeet

Elke wens die ik doe is in jou

In jouw straten wil ik sterven.