Las Moras - Soledad

Boquita dulce como la mora tan sólo hay dos

Si una me engaña la otra me tiñe con su color

Vives cautiva como la mora de su sabor

Blanca en la mano miel en la boca te tengo yo

La mora blanca la mora negra

Una me quiere la otra me deja

Pero ninguna de mí se aleja

Y poco a poco me vuelvo loco de tanto amor

La mora negra pinta y despinta mi tentación

Y no hallo nada con que borrarla del corazón

La mora blanca no deja huella de su pasión

Y sin embargo llena de almíbar a mi ilusión

zoete mond zoals bramen er zijn er maar twee

Als de een me bedriegt, verft de ander me met zijn kleur

Je leeft gevangen als de braam van zijn smaak

Blanca in mijn hand, honing in mijn mond, ik heb jou

De witte moerbei de zwarte moerbei

De een houdt van mij, de ander verlaat mij

Maar niemand van mij loopt weg

En beetje bij beetje word ik gek van zoveel liefde

De braam verft en vervaagt mijn verleiding

En ik vind niets waarmee ik haar uit mijn hart kan wissen

De witte moerbei laat geen spoor van zijn passie achter

En toch vol siroop naar mijn illusie