Como Será - Soledad

Cómo será

Despertar y no verte

Por la mañana

Y rodar por tu ausencia

Aquí en mi cama

Cómo será

Escuchar el silencio

De tus palabras

Un silencio tan blanco

Como el alma

Cuando salga el sol

No estarás aquí

Y te irás con mis sueños

Arrancándolos de mí

Cuando salga el sol

Me dirás adiós

Y quisiera saber

Lo que yo seré sin ti

Seré una tarde sin sol

Una estrella perdida en el mar

Una sombra, un silencio mortal

Una huella de amor

Seré yo el eco de un lamento

La nostalgia del recuerdo

Fría escarcha en el invierno

Una roca de sal

Seré una estela del pasado

Una flor que ha marchitado

Golondrina que muy sola se quedó

Cómo será

Encontrarme tus besos

En la distancia

Y anhelar tu calor de madrugada

Cómo será

Caminar el sendero

De mi nostalgia

Un sendero de ausencias

Que no acaba Cuando salga el sol

No estarás aquí

Y te irás con mis sueños

Arrancándolos de mí

Cuando salga el sol

Me dirás adiós

Y quisiera saber

Lo que yo seré sin ti

Seré una tarde sin sol

Una estrella perdida en el mar

Una sombra, un silencio mortal

Una huella de amor

Seré yo el eco de un lamento

La nostalgia del recuerdo

Fría escarcha en el invierno

Una roca de sal

Seré una estela del pasado

Una flor que ha marchitado

Golondrina que muy sola se quedó

zoals zal zijn

word wakker en zie je niet

In de ochtend

En rol voor je afwezigheid

Hier in mijn bed

zoals zal zijn

luister naar de stilte

van je woorden

Een stilte zo wit

zoals de ziel

Als de zon opkomt

je zult hier niet zijn

En jij gaat met mijn dromen mee

ze van me afscheuren

Als de zon opkomt

wil je me vaarwel zeggen?

en ik zou graag willen weten

Wat zal ik zijn zonder jou

Ik zal een middag zonder zon zijn

Een ster verloren in de zee

Een schaduw, een dodelijke stilte

een spoor van liefde

Ik zal de echo zijn van een klaagzang

De nostalgie van de herinnering

koude vorst in de winter

een steen zout

Ik zal een spoor van het verleden zijn

Een bloem die verdord is

Slik dat was heel alleen

zoals zal zijn

vind je kussen

In de verte

En verlang naar je warmte bij het ochtendgloren

zoals zal zijn

loop het pad

van mijn nostalgie

Een spoor van afwezigheden

Dat stopt niet als de zon opkomt

je zult hier niet zijn

En jij gaat met mijn dromen mee

ze van me afscheuren

Als de zon opkomt

wil je me vaarwel zeggen?

en ik zou graag willen weten

Wat zal ik zijn zonder jou

Ik zal een middag zonder zon zijn

Een ster verloren in de zee

Een schaduw, een dodelijke stilte

een spoor van liefde

Ik zal de echo zijn van een klaagzang

De nostalgie van de herinnering

koude vorst in de winter

een steen zout

Ik zal een spoor van het verleden zijn

Een bloem die verdord is

Slik dat was heel alleen