Cantante - Soledad

Muchos se dicen cantante

Yo digo menos y canto

Y los que tanto decían

Se quedan mudos mirando

Canto al amor y a la vida

A la injusticia que duele

Siempre a las cosas que importan

A las que no, solo a veces

Desafinando, tal vez

Pero sobra sentimiento

Y cada noche me ve

Un escenario sonriendo

Mi canción la cantaré

A quien me quiera escuchar

Mis coplas voy a soltar

Pa que se las lleve el viento

Mi voz, mi amiga, mi espada

Mi compañera incansable

Mi identidad, mi fortuna

Mi corazón palpitante

Llevo este oficio en el alma

A flor de piel la poesía

Cantando yo digo cosas

Que hablando nunca podría

Desafinando, tal vez

Pero sobra sentimiento

Y cada noche me ve

Un escenario sonriendo

Mi canción la cantaré

A quien me quiera escuchar

Mis coplas voy a soltar

Pa que se las lleve el viento

Velen noemen zichzelf zanger

Ik zeg minder en zing

En degenen die zoveel zeiden

Ze zijn stil op zoek

Ik zing voor de liefde en het leven

Aan het onrecht dat pijn doet

Altijd naar de dingen die ertoe doen

Voor degenen die dat niet doen, alleen soms

Ontstemd, misschien

Maar gevoel is er genoeg

En elke nacht ziet hij me

een lachend podium

Ik zal mijn lied zingen

wie wil naar mij luisteren

Ik ga mijn coupletten laten vallen

Laat de wind ze wegnemen

Mijn stem, mijn vriend, mijn zwaard

mijn onvermoeibare metgezel

Mijn identiteit, mijn fortuin

mijn kloppend hart

Ik draag deze baan in mijn ziel

Poëzie onder de huid

Zingen zeg ik dingen

dat praten nooit zou kunnen

Ontstemd, misschien

Maar gevoel is er genoeg

En elke nacht ziet hij me

een lachend podium

Ik zal mijn lied zingen

wie wil naar mij luisteren

Ik ga mijn coupletten laten vallen

Laat de wind ze wegnemen