Amarraditos - Soledad

Vamos amarraditos los dos

Espumas y terciopelo

Yo con un recrujir de almidón

Y tú serio y altanero

La gente nos mira

Con envidia por la calle

Murmuran las vecinas

Los amigos y el alcalde

Dicen que no se estila ya mas

Ni mi peinetón ni tu pasador

Dicen que no se estila ya mas

Ni mi medallón ni tu cinturón

Yo se que se estilan

Tus ojazos y mi orgullo

Cuando vas de mi brazo

Por el sol y sin apuro

Nos espera nuestro cochero

Frente a la iglesia mayor

Y a trotecito lento recorremos el paseo

Tu saludas tocando el ala

De tu sombrero mejor

Y yo agito con donaire mi pañuelo

No se estila yo se, que no se estila

Que te ponga para cenar

Jazmines en el ojal…

Desde luego parece un juego

Pero no hay nada mejor

Que ser un señor de aquellos

Que vieron mis abuelos

laten we de twee aan elkaar knopen

schuim en fluweel

Ik met een zetmeelcrunch

En jij serieus en arrogant

mensen kijken naar ons

Met jaloezie op straat

de buren fluisteren

De vrienden en de burgemeester

Ze zeggen dat het niet meer gestyled is

Noch mijn kam, noch je haarspeldje

Ze zeggen dat het niet meer gestyled is

Noch mijn medaillon, noch jouw riem

Ik weet dat ze gestyled zijn

Je grote ogen en mijn trots

wanneer je uit mijn arm gaat

Bij de zon en zonder haast

Onze chauffeur wacht op ons

Voor de hoofdkerk

En in een langzame draf lopen we over de promenade

Je salueert door de vleugel aan te raken

van je beste hoed

En ik zwaai gracieus met mijn zakdoek

Het is niet gestyled, ik weet het, het is niet gestyled

dat ik je voor het avondeten zet

Jasmijn in het knoopsgat...

Het lijkt zeker op een spel

Maar er is niets beters

Dan een heer van die te zijn

Wat hebben mijn grootouders gezien?