Kvicksilver - Soilwork

Från en skala så mörk som hat, dit bara tankar flyr

Ett brustet hjärta serverat på ett fat banar vägen för tanken du skyr

Jag är så trött på allt, på alla skuggor som skymmer min sikt var dag

Ett manifest skapat av oro, pulserar i mitt blod

Jag vet hur man sväljer smärta

Ge hän och låt kvicksilvret verka

Så går en dag av mitt liv och kommer aldrig åter

En hjälpande hand några meter bort bara delegerar och överlåter

Mitt öde i hyckleriets händer, vart jag än i världen vänder

Står jag ensam ett ögonblick, ett ögonblick i sänder

Jag vet hur man sväljer smärta

Ge hän och låt kvicksilvret verka

Där bakom tröstlöshetens dörrar

Finns det en plåga att förgöra

Jag är fylld av fruktan och ur balans

Dessa tomma ord kväver mig totalt

Ge mig kraft att stå emot, maktens käftar

Dar bakom tröstlöshetens dörrar

Finns det en plåga att förgöra

Dra mig rakt ner för stupets kant

Som en marionett åker jag rakt ner

I smuts och fördärv, helt förstummad

Och alldeles menlös!

Jag vet hur man sväljer smärta

Ge hän och låt kvicksilvret verka

Van een schaal zo donker als haat, waar alleen gedachten ontsnappen

Een gebroken hart geserveerd op een schaal maakt de weg vrij voor de gedachte die je schuwt

Ik ben zo moe van alles, van alle schaduwen die mijn zicht elke dag verduisteren

Een manifest gecreëerd door angst, pulserend in mijn bloed

Ik weet hoe ik pijn moet slikken

Geef hem en laat het kwik werken

Dus een dag van mijn leven gaat voorbij en komt nooit meer

Een helpende hand op een paar meter afstand delegeren en overhandigen

Mijn lot in de handen van hypocrisie, waar ik me ook wend in de wereld

Ik sta alleen voor een moment, een moment tegelijk

Ik weet hoe ik pijn moet slikken

Geef hem en laat het kwik werken

Daar achter de deuren van ontroostbaarheid

Is er een kwelling om te vernietigen?

Ik ben vervuld van angst en uit balans

Deze lege woorden verstikken me helemaal

Geef me kracht om weerstand te bieden, de kaken van de macht

Dar achter de deuren van ontroostbaarheid

Is er een kwelling om te vernietigen?

Trek me recht naar beneden langs de rand van de klif

Als een marionet ga ik recht naar beneden

In vuil en ruïne, volledig met stomheid geslagen

En volkomen ongevaarlijk!

Ik weet hoe ik pijn moet slikken

Geef hem en laat het kwik werken