Mattina - Silvia Conti

Nel cielo, l’alba di un nuovo giorno

E un’altra volta mi guardo intorno

Senza più niente da ricordare

E tanta voglia di ricominciare

Sbadiglia il gatto nella cucina

Si stende al sole della mattina

Ha sete e fame da soddisfare

È la mia voglia di ricominciare

Oltre la luce della finestra

Mi investe il giallo della ginestra

L’eterna lotta fra bene e male

Ma soprattutto la mia voglia di ricominciare

Non è certo nascondendo verità

Che puoi vivere ignorando la realtà

Né scoppiare al fuoco delle vanità

Tantomeno confondendo priorità

Voglio pensare al mio piacere

E gioia da assecondare

Prima fra tutte

La mia voglia di ricominciare

Ho sete e fame da soddisfare

È la mia voglia di ricominciare

Sciolto nel vento, fra sangue e miele

Ascolto il canto delle sirene

Ma ho ancora terre da conquistare

Prima di tutto, la mia voglia di ricominciare

Non è certo nascondendo verità

Che puoi vivere ignorando la realtà

Né scoppiare al fuoco delle vanità

Tantomeno confondendo priorità

Voglio pensare al mio piacere

E gioia da assecondare

Prima fra tutte

La mia voglia di ricominciare

Ma ho ancora terre da conquistare

Prima di tutto, la mia voglia di ricominciare

In de lucht, de dageraad van een nieuwe dag

En weer kijk ik om me heen

Met niets meer om te onthouden

En een groot verlangen om opnieuw te beginnen

De kat in de keuken geeuwt

Het ligt in de ochtendzon

Hij heeft dorst en honger om te stillen

Het is mijn verlangen om opnieuw te beginnen

Voorbij het licht van het raam

De gele bezem raakt me

De eeuwige strijd tussen goed en kwaad

Maar vooral mijn verlangen om opnieuw te beginnen

Het verbergt zeker geen waarheden

Dat je kunt leven terwijl je de realiteit negeert

Noch barsten in het vuur van ijdelheden

Tenminste door prioriteiten te verwarren

Ik wil nadenken over mijn plezier

En plezier om te genieten

Allereerst

Mijn verlangen om opnieuw te beginnen

Ik heb dorst en honger om te bevredigen

Het is mijn verlangen om opnieuw te beginnen

Gesmolten in de wind, tussen bloed en honing

Ik luister naar het sirenelied

Maar ik heb nog landen te veroveren

Allereerst mijn verlangen om opnieuw te beginnen

Het verbergt zeker geen waarheden

Dat je kunt leven terwijl je de realiteit negeert

Noch barsten in het vuur van ijdelheden

Tenminste door prioriteiten te verwarren

Ik wil nadenken over mijn plezier

En plezier om te genieten

Allereerst

Mijn verlangen om opnieuw te beginnen

Maar ik heb nog landen te veroveren

Allereerst mijn verlangen om opnieuw te beginnen