Colors - Silver Apples

The last wash of ink in the skies still lingered

And the smells of evening had already arrived

Night has a different smell than day

And this in between time is sometimes confusing

The orange of wood burning came from the new sun direction

And I followed it

Keeping watch for danger from the sky

The orange of wood grew stronger and stronger

There was a clearing and a cabin with a door

The green of water and the grey of lemon

And the red and brown of something cooking

Came from a crack at the base of the door

It was too low for me to see inside

But I can hear the sound of metal clinging

I’m not afraid

Though I know I should be

I just don’t care anymore

Back toward the forest

The blue of night was pushing at evenings pink

And was winning as it always did

I sensed the yellow grey of my cousins

Who were watching me from a distance

Grey purple of dirt

And under grounders forcing their way along

In their own darkness

The red brown orange is very strong now

And comes through a crack in the door

In torturous ways

And the waves are like heavy magnetised air

With hypnotic song

That coursed through the emptiness

And chased away all reasoning

I’m pushed against the crack and it gives

Now red, brown, orange, green, grey are almost solid

And engulf my senses like swimming in a warm pond in daylight

And blue, grey, green, yellow, purple are completely gone

And I’m lost in another world

I’m not afraid

Though I know I should be

I just don’t care anymore

I just don’t care anymore

De laatste wassing van inkt in de lucht bleef hangen

En de geuren van de avond waren al gearriveerd

Nacht ruikt anders dan dag

En dit tussendoor is soms verwarrend

De sinaasappel van houtverbranding kwam uit de nieuwe zonrichting

En ik volgde het

Wachten op gevaar uit de lucht

De sinaasappel van hout werd sterker en sterker

Er was een open plek en een hut met een deur

Het groen van water en het grijs van citroen

En het rood en bruin van iets dat kookt

Kwam uit een scheur aan de onderkant van de deur

Het was te laag voor mij om naar binnen te kijken

Maar ik hoor het geluid van metaal dat zich vastklampt

Ik ben niet bang

Hoewel ik weet dat ik zou moeten zijn

Het kan me gewoon niet meer schelen

Terug naar het bos

Het blauw van de nacht duwde 's avonds roze

En won zoals het altijd deed

Ik voelde het geelgrijs van mijn neven

Die me vanaf een afstand in de gaten hielden

Grijspaars van vuil

En onder gronders die zich een weg banen

In hun eigen duisternis

De roodbruine sinaasappel is nu erg sterk

En komt door een scheur in de deur

Op martelende manieren

En de golven zijn als zware gemagnetiseerde lucht

Met hypnotiserend lied

Dat ging door de leegte

En alle redeneringen weggejaagd

Ik word tegen de scheur geduwd en het geeft

Nu zijn rood, bruin, oranje, groen, grijs bijna solide

En mijn zintuigen verzwelgen, zoals zwemmen in een warme vijver bij daglicht

En blauw, grijs, groen, geel, paars zijn helemaal weg

En ik ben verdwaald in een andere wereld

Ik ben niet bang

Hoewel ik weet dat ik zou moeten zijn

Het kan me gewoon niet meer schelen

Het kan me gewoon niet meer schelen