Грани - Сергей Осипенко

Все хотел бежать к тебе, сокращал маршруты.

В лоскуты рвал скорость дней, в дробь крушил минуты.

Ножницами резал путь, вдаль смотрел… там, где ты.

Чувствовал тебя душой, знал, что рядом есть ты.

Припев:

Мы — загадка для людей, грани измерения.

Применяем силу слов, силу притяжения.

Мы стоим, разбившись вдруг о скалу сомнения.

Мы приводим нашу жизнь в скорость и движение!

2 куплет:

Мы с тобой одной цепи замкнутые звенья.

Не хочу тебя терять, ты — мое спасение.

Смысл осознанной любви, кровь горячей вены.

Рождены в душе людьми, без лукавства тени.

Припев:

Мы — загадка для людей, грани измерения.

Применяем силу слов, силу притяжения.

Мы стоим, разбившись вдруг о скалу сомнения.

Мы приводим нашу жизнь в скорость и движение!

Iedereen wilde naar je toe rennen, verkorte routes.

Scheurde de snelheid van dagen in flarden, verpletterde minuten in fracties.

Hij sneed het pad met een schaar, keek in de verte ... waar je bent.

Ik voelde je met mijn ziel, ik wist dat je dichtbij was.

Refrein:

Wij zijn een raadsel voor mensen, de facetten van een dimensie.

We gebruiken de kracht van woorden, de kracht van aantrekkingskracht.

We staan, plotseling gebroken op de rots van twijfel.

We brengen ons leven in snelheid en beweging!

vers 2:

Jij en ik zijn één ketting gesloten schakels.

Ik wil je niet kwijt, je bent mijn redding.

De betekenis van bewuste liefde, het bloed van een hete ader.

Geboren in de ziel van mensen, zonder het bedrog van de schaduw.

Refrein:

Wij zijn een raadsel voor mensen, de facetten van een dimensie.

We gebruiken de kracht van woorden, de kracht van aantrekkingskracht.

We staan, plotseling gebroken op de rots van twijfel.

We brengen ons leven in snelheid en beweging!