Levitate - Scrivener

You hold your glass like a familiar crutch

The mercy of a sedative that offloads the ballast

And once again you levitate

Walking on the water for a day

You crush the enemy inside the shell

And forget that he’ll return with reinforcements tomorrow

With an axe to grind of the cannibal kind

He takes so much but never lends a dime

When I was young, I had the sense to see myself as one

But you become a cast where all the parts don’t make the sum

So brother, help me out with common dirt

Divert me from a beam of light that won’t stop refracting

And can’t be reversed, the blessing of a curse

Aspire to last for better or for worse

In a living wake, we keep our coffins closed

A footnote to an epilogue that will not be written

The best laid plans were lain to waste

So now we seek a fugitive escape

When I was young, I had the sense to see myself as one

But you become a cast where all the parts don’t make the sum

Je houdt je glas vast als een vertrouwde kruk

De genade van een kalmerend middel dat de ballast ontlaadt

En weer zweef je

Een dagje op het water lopen

Je verplettert de vijand in de schaal

En vergeet dat hij morgen met versterkingen terugkomt

Met een bijl om te slijpen van het kannibaalsoort

Hij neemt zoveel, maar leent nooit een cent

Toen ik jong was, had ik het gevoel mezelf als één te zien

Maar je wordt een cast waarbij niet alle onderdelen de som maken

Dus broeder, help me met gewoon vuil

Leid me af van een lichtstraal die niet stopt met breken

En kan niet worden teruggedraaid, de zegen van een vloek

Streef ernaar om ten goede of ten kwade mee te gaan

In een levend kielzog houden we onze doodskisten gesloten

Een voetnoot bij een epiloog die niet zal worden geschreven

De best uitgewerkte plannen gingen verloren

Dus nu zoeken we een voortvluchtige ontsnapping

Toen ik jong was, had ik het gevoel mezelf als één te zien

Maar je wordt een cast waarbij niet alle onderdelen de som maken