Junk Apprentice - Scrivener

Too proud to be a beggar, too blind to be a thief

Turned every trick together, left nothing up his sleeve

He gathered every answer and burnt it all for this

So hold your tongue for the junk apprentice

He always was a sinner, tried to dress up like a saint

The foulest mouth at dinner, loner at the masquerade

The wine he’d make from water always ended up as piss

Deathly drunk was the junk apprentice

We’d wake up like a blind man trying to find his shoes

And still be walking barefoot in the afternoon

Sweat from a cadaver, saliva from a kiss

He sucked his thumb, did the junk apprentice

Laughed out of court like a guilty criminal

Trying to clear his name

The gallows swung high for the junk apprentice

Trying to cheat so late in the game

You think you’re loved for who you are?

Man, you’re resented for what you’re not

There’s one way out for the ones who bother

The rest of us think it’s not important enough

So wait in the wings for a chance you’ll never get

Spill tears on a fractured mirror, hold your breath

And play the worst part over again

No way, you’ll never understand

You can only fear the worst

Under heavens, about to burst

Trade your sorrows for a curse

And scatter dust upon the grave

Of the man who bears your name

What was that?

What did you say?

Just laugh, hyena, laugh

While ministers and artists washed the bloodstains off their boots

The judges hosted orgies, and the pimps were in cahoots

An angel of the gutter spat an order from her lips

Saying, «Don't you cry, little junk apprentice»

Te trots om een ​​bedelaar te zijn, te blind om een ​​dief te zijn

Draaide elke truc samen, liet niets achter de hand

Hij verzamelde elk antwoord en verbrandde het allemaal hiervoor

Dus houd je mond voor de rommelleerling

Hij was altijd een zondaar, probeerde zich te verkleden als een heilige

De smerigste mond tijdens het diner, eenling bij de maskerade

De wijn die hij van water maakte, eindigde altijd als pis

Dodelijk dronken was de schrootleerling

We zouden wakker worden als een blinde man die zijn schoenen probeert te vinden

En 's middags nog steeds op blote voeten lopen

Zweet van een kadaver, speeksel van een kus

Hij zoog op zijn duim, deed de schrootleerling

Buiten de rechtbank uitgelachen als een schuldige crimineel

Proberen zijn naam te zuiveren

De galg zwaaide hoog voor de schrootleerling

Zo laat in het spel proberen vals te spelen

Denk je dat je geliefd bent om wie je bent?

Man, je wordt kwalijk genomen voor wat je niet bent

Er is een uitweg voor degenen die de moeite nemen

De rest van ons denkt dat het niet belangrijk genoeg is

Dus wacht in de coulissen op een kans die je nooit zult krijgen

Mors tranen op een gebroken spiegel, houd je adem in

En speel de slechtste rol opnieuw

Echt niet, je zult het nooit begrijpen

Je kunt alleen maar het ergste vrezen

Onder de hemel, op het punt te barsten

Ruil je verdriet in voor een vloek

En strooi stof op het graf

Van de man die jouw naam draagt

Wat was dat?

Wat zei je?

Lach maar, hyena, lach

Terwijl ministers en kunstenaars de bloedvlekken van hun laarzen wasten

De rechters organiseerden orgieën en de pooiers waren onder een hoedje

Een engel van de goot spuwde een bevel van haar lippen

Zeggen: «Huil niet, kleine junk-leerling»