Desideri - Schiele

Mezzanotte, so che piangi, ti vorrei al mio fianco

Io e te uniti già dal banco, con il volto bianco

E parlavi, e pure quando rispondevo a random

Che tra il fumo e la tua voce non capivo manco

Mi hai salvato molto prima di nickname e rime

Stavo a rosso come un bosco fra gennaio e aprile

Tutto quanto il mio malloppo in benzodiazepine

Poi ti ho vista, nei tuoi occhi c’era un’altra fine (Un'altra fine)

Da quando è diventato così complicato (Seh, seh, seh)

Trovare un modo per sorridere anche se è sbagliato

Forse qualcosa che è successo non l’hai perdonato

Sono le quattro e sto parlando con me stesso, ubriaco (Eheheh)

Le cazzate che si fanno in vita (Seh, seh, seh)

La paghi pure dopo che è finita (Seh, seh, seh)

A volte sembra che manchi una via d’uscita

Che fa ridere soltanto parlare di risalita

«Ciao, come va, Vacuo?

Sto qui sul divano

Ti va tipo un giro per tutta Milano?»

Sennò qui impazzisco

Sto fuori col disco

Ma ho un pensiero fisso

Che quasi la chiamo

Io ci provo a stare in riga come i militari

Ma finisco sempre e solo per alzare i gradi

Tipo qualsiasi cosa faccio tu mi invadi e cadi

Sul desiderio che ho di farlo e dirti: «Mi mancavi»

Middernacht, ik weet dat je huilt, ik wil je graag aan mijn zijde

Jij en ik staan ​​al verenigd aan de balie, met een wit gezicht

En je sprak, en zelfs toen ik willekeurig antwoordde

Dat tussen de rook en je stem, ik begreep het niet eens

Je redde me lang voor bijnamen en rijmpjes

Ik was zo rood als een bos tussen januari en april

Al mijn swag in benzodiazepinen

Toen zag ik je, in jouw ogen was er een ander einde (Een ander einde)

Sinds wanneer is het zo ingewikkeld geworden (Seh, seh, seh)

Een manier vinden om te glimlachen, zelfs als het verkeerd is

Misschien is er iets gebeurd dat je niet hebt vergeven

Het is vier uur en ik praat tegen mezelf, dronken (Eheheh)

De onzin die mensen in het leven doen (Seh, seh, seh)

 Je kunt er ook voor betalen nadat het voorbij is (Seh, seh, seh)

Soms lijkt het alsof er geen uitweg is

Het is grappig om alleen maar over beklimming te praten

'Hallo, hoe gaat het, Hollow?

Ik zit hier op de bank

Wilt u een rondleiding door heel Milaan?»

Anders word ik hier gek

Ik ben uit met de plaat

Maar ik heb een vaste gedachte

Dat ik haar bijna bel

Ik probeer in het gareel te blijven zoals het leger

Maar ik eindig altijd alleen om cijfers te verhogen

Zoals wat ik ook doe, je valt me ​​binnen en valt

Op de wens die ik heb om het te doen en tegen je te zeggen: "Ik heb je gemist"