Santa Claus Does Not Forget - Sarantos

Santa Claus Does Not Forget

By M.

Haley

Bertie was a very good boy.

He was kind, obedient, truthful and unselfish.

He had, however, one great fault — he always forgot.

No matter how important the errand, his answer was always, «I forgot.»

When he was sent with a note to the dressmaker, his mother would

find the note in his pocket at night.

If he was sent to the store in a great hurry, to get something for tea,

he would return late, without the article, but with his usual answer.

His father and mother talked the matter over, and decided that something must

be done to make the little boy remember.

Christmas was near, and Bertie was busy making out a list of things,

which Santa Claus was to bring him.

«Santa Claus may forget some of those things,» said his mother.

He cannot," replied Bertie, «for I shall write sled, and skates, and drum,

and violin, and all the things on this paper.

Then when Santa Claus goes to my stocking he will find the list.

He can see it and put the things in as fast as he reads.»

Christmas morning came, and Bertie was up at dawn to see what was in his

stocking.

His mother kept away from him as long as she could, for she knew what Santa

Claus had done.

Finally she heard him coming with slow steps to her room.

Slowly he opened the door and came towards her.

He held in his hand a list very much longer than the one he had made out.

He put it in his mother’s hand, while tears of disappointment fell from his

eyes.

See what Santa Claus left for me;

but I think he might have given me one thing

besides."

His mother opened the roll.

It was a list of all the errands Bertie had been asked to do for six months.

At the end of all was written in staring capitals, «I FORGOT.»

Bertie wept for an hour.

Then his mother told him they were all going to grandpa’s.

For the first time he would see a Christmas tree.

Perhaps something might be growing there for him.

It was very strange to Bertie, but on grandpa’s tree he found everything he had

written on his list.

Was he cured of his bad habit?

Not all at once;

but when his mother saw that he was particularly heedless she

would say, «Remember, Santa Claus does not forget.»

Sinterklaas vergeet niet

door M.

Haley

Bertie was een heel goede jongen.

Hij was vriendelijk, gehoorzaam, waarheidsgetrouw en onbaatzuchtig.

Hij had echter één grote fout: hij vergat het altijd.

Hoe belangrijk de boodschap ook was, zijn antwoord was altijd: "Ik ben het vergeten."

Als hij met een briefje naar de naaister werd gestuurd, zou zijn moeder dat doen

vind het briefje 's nachts in zijn zak.

Als hij met grote haast naar de winkel werd gestuurd om iets voor de thee te halen,

hij zou laat terugkomen, zonder het artikel, maar met zijn gebruikelijke antwoord.

Zijn vader en moeder bespraken de zaak en besloten dat er iets moest gebeuren

worden gedaan om de kleine jongen te herinneren.

Kerstmis was nabij en Bertie was druk bezig met het maken van een lijst met dingen,

die de kerstman hem zou brengen.

«De kerstman zal sommige van die dingen misschien vergeten», zei zijn moeder.

Dat kan hij niet," antwoordde Bertie, "want ik zal schrijven sled, en skates, en drum,

en viool, en alle dingen op dit papier.

Als de kerstman dan naar mijn kous gaat, zal hij de lijst vinden.

Hij kan het zien en de dingen zo snel invoeren als hij leest.»

Kerstochtend kwam, en Bertie was bij zonsopgang op om te zien wat er in de zijne was

kous.

Zijn moeder bleef zo ​​lang mogelijk bij hem vandaan, want ze wist wat de kerstman was

Claus had gedaan.

Eindelijk hoorde ze hem met langzame stappen naar haar kamer komen.

Langzaam opende hij de deur en kwam naar haar toe.

Hij hield een lijst in zijn hand die veel langer was dan degene die hij had opgesteld.

Hij legde het in de hand van zijn moeder, terwijl de tranen van teleurstelling van hem rolden

ogen.

Zie wat de kerstman voor mij heeft achtergelaten;

maar ik denk dat hij me misschien één ding heeft gegeven

daarnaast."

Zijn moeder opende de rol.

Het was een lijst met alle boodschappen die Bertie zes maanden lang moest doen.

Aan het einde van alles stond in starende hoofdletters geschreven: «IK VERGETEN.»

Bertie huilde een uur lang.

Toen vertelde zijn moeder hem dat ze allemaal naar opa gingen.

Voor het eerst zou hij een kerstboom zien.

Misschien groeit daar iets voor hem.

Het was erg vreemd voor Bertie, maar in opa's boom vond hij alles wat hij had

op zijn lijst geschreven.

Was hij genezen van zijn slechte gewoonte?

Niet alles te gelijk;

maar toen zijn moeder zag dat hij bijzonder achteloos was

zou zeggen: «Denk eraan, de Kerstman vergeet niet».