Hunter - San Cisco

Pull the trigger and you are shaking

His life is yours for the taking

Strum it up to life virtue

Cut his neck and let it bleed.

And every drop of blood,

that landed in the mud

Well I lost a feeling.

Step as light as a feather

It will be quick but I’ll be clever

In the mountains on a cold day

You can run, but you won’t get away

And every time they screamed,

they sounded like machines to me.

You were numb from the grief and the pain.

Your heart is broken;

Blood is dripping from your vanes.

And you will never feel the same,

And you will never feel the pain.

Like every drop of blood;

that landed in the mud.

Well I lost a feeling.

Pull the trigger and you are shaking,

It’s him or you;

And you are not waiting.

Push’d him down to his knees

And he was begging don’t kill me please.

And every time they screamed;

it sounded like machines to me.

You were numb from the grief and the pain

Your heart is broken,

bodies lying in their graves.

And you will never feel the same,

And you will never feel the pain,

And you will never feel the same,

And you will never feel the pain,

And you will never feel the same,

And you will never feel the pain.

Haal de trekker over en je beeft

Zijn leven ligt voor het grijpen

Tokkel het tot levensdeugd

Snijd zijn nek door en laat het bloeden.

En elke druppel bloed,

die in de modder belandde

Nou, ik ben een gevoel kwijt.

Stap zo licht als een veer

Het zal snel zijn, maar ik zal slim zijn

In de bergen op een koude dag

Je kunt rennen, maar je komt niet weg

En elke keer dat ze schreeuwden,

ze klonken als machines voor mij.

Je was verdoofd van het verdriet en de pijn.

Je hart is gebroken;

Er druppelt bloed uit je schoepen.

En je zult je nooit meer hetzelfde voelen,

En je zult nooit de pijn voelen.

Zoals elke druppel bloed;

die in de modder belandde.

Nou, ik ben een gevoel kwijt.

Haal de trekker over en je beeft,

Het is hij of jij;

En je zit niet te wachten.

Duwde hem op zijn knieën

En hij smeekte me alsjeblieft niet te vermoorden.

En elke keer schreeuwden ze;

het klonk als machines voor mij.

Je was verdoofd van het verdriet en de pijn

Je hart is gebroken,

lichamen in hun graven.

En je zult je nooit meer hetzelfde voelen,

En je zult nooit de pijn voelen,

En je zult je nooit meer hetzelfde voelen,

En je zult nooit de pijn voelen,

En je zult je nooit meer hetzelfde voelen,

En je zult nooit de pijn voelen.