Quay Hotel - Sailor

The sun was down, the mist was high

I just kissed my love goodbye

She was off to chase a will

From an uncle in west Brazil

So there I was, all alone

Another week away from home

Walking down some foggy street

Looking out for a place to sleep

But a sound through the wind was carried well (oh so well)

The squeaking sign of Quay Hotel

Well the lights were dim, the lifts were slow

Still people, they come and go

Full of whispers and shady deals

Pouring out over greasy meals

Then evening came, and songs would flow

From the lady at 'le grande piano'

But the voice of Lilli-Ann

Sounds suspiciously like a man

Funny how I never heard those songs (all those songs)

But they knew them well — in Quay Hotel

Well the song and dance went raving on

But I kept feeling there was something wrong

For the look on every face

Put a gloom on this eerie place

Nervously they seemed to wait

For some dramatic unknown fate

They seemed to know their every stand

Like a spring-winding monkey band

I ran up to the door and tried to turn the keys

But a porter said, 'This way, please

Retire to your room

For your turn will be coming soon.'

And the night began to feel so long (oh so long)

I didn’t sleep so well — in Quay Hotel

I knew I was a mistaken face

In this macabre waiting place

For the guests of this Hotel

Are checked in by the tolling bell

For I awoke in the same old foggy street

Without a trace in hell — of Quay Hotel

De zon was onder, de mist was hoog

Ik heb zojuist mijn liefde gedag gekust

Ze was op weg om een ​​testament na te jagen

Van een oom in West-Brazilië

Dus daar was ik, helemaal alleen

Weer een weekje weg van huis

Lopend door een mistige straat

Op zoek naar een slaapplaats

Maar een geluid door de wind werd goed gedragen (oh zo goed)

Het piepende teken van Quay Hotel

Nou, de lichten waren zwak, de liften waren traag

Nog steeds mensen, ze komen en gaan

Vol met gefluister en duistere deals

Uitgieten over vette maaltijden

Toen viel de avond en vloeiden de liedjes

Van de dame bij 'le grande piano'

Maar de stem van Lilli-Ann

Klinkt verdacht veel als een man

Grappig dat ik die liedjes nooit heb gehoord (al die liedjes)

Maar ze kenden ze goed - in Quay Hotel

Nou, het lied en de dans gingen maar door

Maar ik bleef het gevoel houden dat er iets mis was

Voor de look op elk gezicht

Breng een somberheid over deze griezelige plek

Nerveus leken ze te wachten

Voor een dramatisch onbekend lot

Ze leken alles te weten wat ze bedoelen

Als een lentewindende apenband

Ik rende naar de deur en probeerde de sleutels om te draaien

Maar een portier zei: 'Deze kant op, alstublieft'

Trek je terug in je kamer

Want je beurt komt eraan.'

En de nacht begon zo lang te voelen (oh zo lang)

Ik heb niet zo goed geslapen — in Quay Hotel

Ik wist dat ik een verkeerd gezicht was

In deze macabere wachtplaats

Voor de gasten van dit hotel

Worden ingecheckt door de tolbel

Want ik werd wakker in dezelfde oude mistige straat

Zonder een spoor in de hel - van Quay Hotel