Perro ajeno - Sabroso

Quien da pan a perro ajeno

Pierde el pan y también el perro

No debí quererte siendo ajena

Porque ahora tengo la pena

Paso una luna, pasaron dos

Y yo esperando que volvieras

Tus aretes en mi cajón

Que vieron pasar dos primaveras

Tu y me olvidabas tu

Prometiste que al volver

No serian secretos nuestros besos

Tu y me olvidabas tu

Que fuiste a terminar con el

Un viaje sin regreso y por eso

No, no, no, no quiero ya ni tus recuerdos

Guardaba flores en mi jarrón

Y se marchitaban de cansancio

En espera de la ocasión

Que un día entraras por mi cuarto

Tu y me olvidabas tu

Prometiste que al volver

No serian secretos nuestros besos

Tu y me olvidabas tu

Que fuiste a terminar con el

Un viaje sin regreso y por eso

No, no, no, no quiero ya ni tus recuerdos

Wie geeft brood aan de hond van iemand anders

Verlies het brood en ook de hond

Ik had er niet van gehouden dat je een vreemde was

Want nu ben ik het waard

Een maan ging voorbij, twee gingen voorbij

En ik wacht tot je terugkomt

Je oorbellen in mijn la

die twee bronnen zag passeren

Jij en ik zijn je vergeten

Dat heb je beloofd als je terugkomt

Onze kussen zouden geen geheimen zijn

Jij en ik zijn je vergeten

dat je hem ging beëindigen

Een reis zonder terugkeer en daarom

Nee, nee, nee, ik wil je herinneringen niet eens meer

Ik bewaarde bloemen in mijn vaas

En ze kwijnden weg van vermoeidheid

Wachten op de gelegenheid

Dat je op een dag mijn kamer binnenkomt

Jij en ik zijn je vergeten

Dat heb je beloofd als je terugkomt

Onze kussen zouden geen geheimen zijn

Jij en ik zijn je vergeten

dat je hem ging beëindigen

Een reis zonder terugkeer en daarom

Nee, nee, nee, ik wil je herinneringen niet eens meer