Heaven Bound - Ryan Kelly

The tiles are cold,

nipping at my feet,

I just want to be asleep.

I’m ten years old.

Another night assault,

Is it really all my fault?

He’s heaven bound,

but he’s closer to inferno

in that hell that only i know

God’s own kind.

Surely they must be mistaken

when its innocence he’s taken.

Can’t tell a soul.

Like a dirty little secret,

I was warned I had to keep it.

His holy grave.

Surely there he’ll get his sentence,

but too late for my repentance

He’s heaven bound,

but he’s closer to inferno

in that hell that only I know.

Gods own kind.

Surely they must be mistaken,

when its innocence he’s taken.

I wish that his grave would take my pain.

I’d bury it there and start again.

For memories like that don’t fade away.

That ten-year old boy still cries today.

He’s heaven bound,

but he’s closer to inferno

in that hell that only i know

God’s own kind

Surely they must be mistaken

when its innocence he’s taken

I don’t blame them all,

but those who eyes were blind

thought to leave this wreck behind.

The years aren’t kind.

Will he ever let me be,

this pillar of my community

He’s heaven bound,

but he’s closer to inferno

in that hell that only I know.

God’s own kind.

Surely they must be mistaken,

when its innocence he’s taken.

He’s heaven bound,

but he’s closer to inferno

in that hell that only I know.

God’s own kind.

Surely they must be mistaken,

when its innocence he’s taken.

He’s heaven bound,

but he’s closer to inferno

in that hell that only I know.

God’s own kind.

Surely they must be mistaken,

cause its innocence he’s taken.

De tegels zijn koud,

knijpend aan mijn voeten,

Ik wil gewoon slapen.

Ik ben tien jaar oud.

Weer een nachtelijke aanval,

Is het echt allemaal mijn schuld?

Hij is hemelgebonden,

maar hij is dichter bij inferno

in die hel die alleen ik ken

Gods eigen soort.

Ze moeten zich zeker vergissen

wanneer zijn onschuld hij is genomen.

Kan het een ziel niet vertellen.

Als een vies geheimpje,

Ik was gewaarschuwd dat ik het moest houden.

Zijn heilig graf.

Daar krijgt hij zeker zijn straf,

maar te laat voor mijn berouw

Hij is hemelgebonden,

maar hij is dichter bij inferno

in die hel die alleen ik ken.

Gods eigen soort.

Ze moeten zich zeker vergissen,

wanneer zijn onschuld hij is genomen.

Ik wou dat zijn graf mijn pijn zou wegnemen.

Ik zou het daar begraven en opnieuw beginnen.

Want zulke herinneringen vervagen niet.

Die tienjarige jongen huilt vandaag nog steeds.

Hij is hemelgebonden,

maar hij is dichter bij inferno

in die hel die alleen ik ken

Gods eigen soort

Ze moeten zich zeker vergissen

wanneer zijn onschuld hij is genomen

Ik geef ze niet allemaal de schuld,

maar zij die ogen waren blind

dacht dit wrak achter te laten.

De jaren zijn niet vriendelijk.

Zal hij me ooit laten zijn,

deze pijler van mijn gemeenschap

Hij is hemelgebonden,

maar hij is dichter bij inferno

in die hel die alleen ik ken.

Gods eigen soort.

Ze moeten zich zeker vergissen,

wanneer zijn onschuld hij is genomen.

Hij is hemelgebonden,

maar hij is dichter bij inferno

in die hel die alleen ik ken.

Gods eigen soort.

Ze moeten zich zeker vergissen,

wanneer zijn onschuld hij is genomen.

Hij is hemelgebonden,

maar hij is dichter bij inferno

in die hel die alleen ik ken.

Gods eigen soort.

Ze moeten zich zeker vergissen,

omdat hij zijn onschuld heeft ingenomen.