Wednesdays - Ryan Adams

This church is a mess, jackets and crutches

Clutch pearls and buckets of ice

Dyed cotton candy, blonde lady does the honours

In a deuce in all the family who fights

And the sunlight of late afternoon

Leans across the altar till it slaps the groom

The flowers we gathered in ribbons of blue

Clutched tight to her chest in her room

And the band played Christ Is Risen Today

While everybody waits

'Cause nobody knows who they really are

To the stranded in Coronado trashed at the bar

Till the wind carries all of the things you love most

Long loose strings tangled in the trees

Woman, your silence brought me on my knees

Where I needed to be

Your hair smells of lilac, roses and cinnamon

And waves moving slow across the rocks

Humid and heavy, clouds of salt water

Rusted the hands off the clocks

And I smoke cigarettes in the heat

Watching Flamingos from the hotel balcony

My head was on fire and the bartenders knew

Written on the wall, in cursive, «We're through.»

And the band played The Safety Dance as I cried

In the taxi alone

'Cause nobody knows that they are the fool

Stranded in Coronado, drunk at the pool

'Till the drinks carries off the burden at cost

To let go of things you already lost

Woman, your silence brought me on my knees

Where I needed to be

Woman, your silence brought me to my knees

Where I needed to be

The highway was empty, we speeded on safely

Tears falling onto your dress

The ring on your finger disappeared slowly

You let go already’s my guess

You cried as we made our way home

Said you didn’t wanna leave

But I could tell by the things that your ma and your pa didn’t do

Like look me in the eye as we said goodbye

And the band says Wednesday’s my right hand

As I pray for you at night

'Cause nobody knows what they really want

Till the car’s full of boxes and you watch it drive off

The cocaine and pills and the drinks, they were off

And the cigarettes, they just make you cough

Oh, woman, your love brought me on my knees

Where I needed to be

The house is so quiet

I hear the leaves fall from the lemon trees where

There’s now too much room for this house made for two

Your side of the closet’s so bare

I still hear the sound of your voice

Calling my name like some midnight train

Rumbling heart full of ghosts

Of everyone that I loved, I miss you the most

And the plans that we made fade like the sun on the coast

'Cause nobody knows what they really need

Till it’s too late with reason to wait

You wake up insane, screaming her name

But there’s no one to blame now but me

Oh, woman, your silence brought me on my knees

Where I needed to be

Oh, woman, your silence brought me on my knees

Where I needed to be

Deze kerk is een puinhoop, jassen en krukken

Koppelparels en emmers ijs

Geverfde suikerspin, blonde dame doet de eer

In een deuce in de hele familie die vecht

En het zonlicht van de late namiddag

Leunt over het altaar tot het de bruidegom slaat

De bloemen die we verzamelden in blauwe linten

Geklemd tegen haar borst in haar kamer

En de band speelde Christ Is Risen Today

Terwijl iedereen wacht

Omdat niemand weet wie ze werkelijk zijn

Aan de gestrande mensen in Coronado die aan de bar zijn weggegooid

Tot de wind alle dingen draagt ​​waar je het meest van houdt

Lange losse touwtjes verstrikt in de bomen

Vrouw, je stilte bracht me op mijn knieën

Waar ik moest zijn

Je haar ruikt naar seringen, rozen en kaneel

En golven die langzaam over de rotsen bewegen

Vochtig en zwaar, wolken van zout water

De wijzers van de klokken geroest

En ik rook sigaretten in de hitte

Flamingo's kijken vanaf het balkon van het hotel

Mijn hoofd stond in brand en de barmannen wisten het

Geschreven op de muur, in cursief, "We zijn klaar."

En de band speelde The Safety Dance terwijl ik huilde

Alleen in de taxi

Omdat niemand weet dat ze de dwaas zijn

Gestrand in Coronado, dronken bij het zwembad

'Tot de drankjes de last ten koste van u dragen'

Om dingen los te laten die je al kwijt bent

Vrouw, je stilte bracht me op mijn knieën

Waar ik moest zijn

Vrouw, je stilte bracht me op mijn knieën

Waar ik moest zijn

De snelweg was leeg, we reden veilig door

Tranen vallen op je jurk

De ring om je vinger verdween langzaam

Je laat al los, dat is mijn gok

Je huilde toen we naar huis gingen

Zei dat je niet weg wilde

Maar ik kon zien aan de dingen die je ma en je pa niet deden

Zoals kijk me in de ogen terwijl we afscheid namen

En de band zegt dat woensdag mijn rechterhand is

Terwijl ik 's nachts voor je bid

Omdat niemand weet wat ze echt willen

Tot de auto vol dozen staat en je hem ziet wegrijden

De cocaïne en pillen en de drankjes, ze waren op

En de sigaretten, ze laten je gewoon hoesten

Oh, vrouw, je liefde bracht me op mijn knieën

Waar ik moest zijn

Het huis is zo stil

Ik hoor de bladeren vallen van de citroenbomen waar

Er is nu te veel ruimte voor dit huis gemaakt voor twee

Jouw kant van de kast is zo kaal

Ik hoor nog steeds het geluid van je stem

Mijn naam noemen als een nachttrein

Rommelend hart vol geesten

Van iedereen van wie ik hield, mis ik je het meest

En de plannen die we maakten vervagen als de zon aan de kust

Omdat niemand weet wat ze echt nodig hebben

Tot het te laat is met reden om te wachten

Je wordt krankzinnig wakker en schreeuwt haar naam

Maar er is nu niemand de schuldige behalve ik

Oh, vrouw, je stilte bracht me op mijn knieën

Waar ik moest zijn

Oh, vrouw, je stilte bracht me op mijn knieën

Waar ik moest zijn