Este Tren - Rozalén

Imagina

Que nos despojamos de nuestras mochilas

Ser libre, del todo libre

Libre hasta de ti, hasta de ti

Si confías

Abandona lo que no tenga valor

Extiende lenta tu mano, agarra fuerte la mía

Solos tú y yo, solos tú y yo

Te llevaría a una playa lejana

A observar un horizonte turquesa infinito

A que enterraras tus pies en la arena

Que nos despeinaran los vientos más fríos

Te subiría hasta un acantilado

Al más alto cortante y valiente para gritar fuerte

Qué hermosa puedo ver a través de tus ojos la vida

Imagina que hoy el viento sopla en otra dirección

Solo tropieza el que camina

Y también hay lugar para el error

Bendito error

Con mis dedos voy a dibujar mensajes en tu piel

Atiende a las señales

En verdad, nunca hay nada que temer (Arurú)

Te llevaría ante un cielo encendido

A hablar con las estrellas brillantes que guían

A sumergirnos ligeros del mundo

En lo más profundo donde no nos vean

Te abrazaría hasta que amaneciera

Hasta que los minutos no pasen, no maten, no hieran

Qué hermosa puedo ver a través de tus ojos la vida

Qué hermosa puedo ver la vida

Uh-uh-uh-uh

Uh-uh-uh-uh

Qué hermosa puedo ver la vida

Uh-uh-uh-uh

Sube a este tren (Uh-uh-uh-uh)

Hay paisajes que solo verás una vez (Uh-uh-uh-uh)

Sube a este tren (Uh-uh-uh-uh)

Que es probable que no vuelva a pasar

Sube a este tren (Uh-uh-uh-uh)

Hay paisajes que solo verás una vez (Uh-uh-uh-uh)

Sube a este tren (Uh-uh-uh-uh)

Que es probable que no vuelva a pasar

Voorstellen

Dat we onze rugzakken afwerpen

Om vrij te zijn, helemaal vrij

Gratis zelfs van jou, zelfs van jou

als je vertrouwt

Laat staan ​​wat geen waarde heeft

Strek langzaam je hand uit, houd de mijne stevig vast

Alleen jij en ik, alleen jij en ik

Ik zou je meenemen naar een ver strand

Om een ​​oneindige turquoise horizon te observeren

Om je voeten in het zand te begraven

Laat de koudste wind ons in de war brengen

Ik zou je een klif op nemen

Om de luidste en dapperste om luid te schreeuwen

Hoe mooi kan ik het leven door jouw ogen zien

Stel je voor dat de wind vandaag in een andere richting waait

Alleen wie loopt, struikelt

En er is ook ruimte voor fouten

gezegende fout

Met mijn vingers ga ik berichten op je huid tekenen

Let op de tekenen

In werkelijkheid is er nooit iets om bang voor te zijn (Arurú)

Ik zou je meenemen voor een verlichte lucht

Om te praten met de heldere sterren die leiden

Om ons lichtjes onder te dompelen in de wereld

Diep van binnen waar ze ons niet zien

Ik zou je vasthouden tot het ochtendgloren

Tot de minuten niet verstrijken, niet doden, geen pijn doen

Hoe mooi kan ik het leven door jouw ogen zien

Hoe mooi kan ik het leven zien

uh-uh-uh-uh

uh-uh-uh-uh

Hoe mooi kan ik het leven zien

uh-uh-uh-uh

Stap op deze trein (Uh-uh-uh-uh)

Er zijn landschappen die je maar één keer zult zien (Uh-uh-uh-uh)

Stap op deze trein (Uh-uh-uh-uh)

Dat het waarschijnlijk niet meer zal gebeuren

Stap op deze trein (Uh-uh-uh-uh)

Er zijn landschappen die je maar één keer zult zien (Uh-uh-uh-uh)

Stap op deze trein (Uh-uh-uh-uh)

Dat het waarschijnlijk niet meer zal gebeuren