Berlin - Rozalén

Tuvo que ser aquí

Con lo mal que aterricé

El porvenir suspenso

Tuvo que ser aquí

Con lo mal que aterricé

El porvenir suspenso

Y este frío calando los huesos

Tuvo que ser aquí

Tan lejos del caliente plato en la mesa

Y ese beso antes de dormir

Tuviste que ser tú esa ansiada luz

Mi hogar en la distancia

El árbol que da sombra

Mi hueco en la almohada eres tú

Tuve que ser yo

Un valiente a medias con discurso de boca pequeña

Ese que olvidó que esto ya pasó

Que la historia pierde siempre la memoria

Y la vida es circular

Y dime qué

Dime qué hago yo con esto que me araña tanto dentro

Dime qué hago con la tela que antes me arropó

Dime qué hago con mis labios

Y estas ganas de besarte

Y dime tú

Dime cómo se controla el pulso cuando rondas cerca

Dime cómo ir de frente

Dónde puedo esconderme

Dime qué hago con tus ojos

Y estas ganas de mirarlos siempre

Tuvimos que ser dos

El momento exacto

Un oasis entre tanta arena

Los que brindaron por la casualidad

La certeza

La ternura de tu boca

Y este miedo a volar

Tuvo que ser aquí, en ciudad Berlín…

moest hier zijn

Met hoe slecht ik ben geland

De spannende toekomst

moest hier zijn

Met hoe slecht ik ben geland

De spannende toekomst

En deze koude dringt door tot in de botten

moest hier zijn

Zo ver van de kookplaat op tafel

En die kus voor het slapengaan

Jij moest dat langverwachte licht zijn

mijn huis in de verte

De boom die schaduw geeft

Mijn gat in het kussen ben jij

moest ik zijn

Een half dappere met kleine mond speech

Degene die vergat dat dit al gebeurd was

Die geschiedenis verliest altijd geheugen

En het leven is circulair

en vertel me wat

Vertel me wat ik hiermee moet doen dat me zoveel van binnen krabt

Vertel me wat ik moet doen met de stof die me eerder bedekte

vertel me wat ik met mijn lippen moet doen

En je wilt je kussen

en jij vertelt me

Vertel me hoe je de hartslag meet als je in de buurt bent

Vertel me hoe ik verder moet

waar kan ik me verstoppen?

vertel me wat ik met je ogen moet doen

En je wilt er altijd naar kijken

we moesten met z'n tweeën zijn

het exacte moment

Een oase tussen zoveel zand

Degenen die bij toeval hebben geroosterd

de zekerheid

De tederheid van je mond

En deze vliegangst

Het moest hier zijn, in de stad Berlijn...