The Comedians - Roy Orbison

I sat there alone upon the ferris wheel

A pastel colored carriage in the air

I thought you’d leave me dangling for a little while

A silly twist upon a childish dare

Below I saw you whispering to another man

Who held the lever that could bring me down

He’d stop the world from turning at your command

It’s always something cruel that laughter drowns

And I’m up while the dawn is breaking

Even though my heart is aching

I should be drinking a toast to absent friends

Instead of these comedians

I can hardly hear the music from the carousel

The wind picks up, the carriage starts sway

As one by one the lights go out, it’s closing time

I see you take his hand and walk away, walk away

They say that you will always be the last to know

They say that all that glitters is not gold

It’s not just that you’re never coming back to me It’s the bitter way that I was told

And I’m up while the dawn is breaking

Even though my heart is aching

I should be drinking a toast to absent friends

Instead of these comedians

Ik zat daar alleen in het reuzenrad

Een pastelkleurige koets in de lucht

Ik dacht dat je me een tijdje zou laten bungelen

Een dwaze draai aan een kinderachtige uitdaging

Hieronder zag ik je fluisteren tegen een andere man

Wie hield de hendel vast die me naar beneden kon brengen?

Hij zou voorkomen dat de wereld zich omdraait op jouw bevel

Het is altijd iets wreeds dat lachen verdrinkt

En ik ben op terwijl de dageraad aanbreekt

Ook al doet mijn hart pijn

Ik zou een toast moeten uitbrengen op afwezige vrienden

In plaats van deze komieken

Ik kan de muziek van de carrousel nauwelijks horen

De wind steekt op, de koets begint te zwaaien

Als één voor één de lichten uitgaan, is het sluitingstijd

Ik zie dat je zijn hand pakt en wegloopt, wegloopt

Ze zeggen dat je altijd de laatste zult zijn die het weet

Ze zeggen dat niet alles wat blinkt, goud is

Het is niet alleen dat je nooit meer bij me terugkomt. Het is de bittere manier waarop mij werd verteld

En ik ben op terwijl de dageraad aanbreekt

Ook al doet mijn hart pijn

Ik zou een toast moeten uitbrengen op afwezige vrienden

In plaats van deze komieken