Realign - Rover

In a nature of decadence

we secret legions ever done, disturbing

change to what I fear aloud

can not see the sky for clouds,

in silence impatients evolves

Our most important point in time

but the comfort of this paradigm concerns me

So separated from our own

I don’t care on who your prayer is on

as long as you leave me alone

I can’t stand this indifferent anymore

oh

anymore

I’m standing where the storm crushes in

from it’s own across the sea

In the rain praying for the eclipse off you and me

Abominations applied to these visions of mine

So I wait till the stars

I’ll have till wait to the stars

I wait till the stars realign

In een aard van decadentie

we geheim legioenen ooit gedaan, verontrustend

veranderen in wat ik hardop vrees

kan de lucht niet zien voor wolken,

in stilte ontwikkelt zich ongeduldig

Ons belangrijkste moment in de tijd

maar de troost van dit paradigma baart mij zorgen

Dus gescheiden van de onze

Het maakt me niet uit op wie je gebed is gericht

zolang je me met rust laat

Ik kan niet meer tegen deze onverschilligheid

oh

meer

Ik sta waar de storm raast

vanuit zijn eigen over de zee

In de regen biddend voor de zonsverduistering van jou en mij

Gruwelen toegepast op deze visioenen van mij

Dus ik wacht tot de sterren

Ik moet wachten tot de sterren

Ik wacht tot de sterren opnieuw uitgelijnd zijn