Nunca Mais - Resistencia

Ao nascer daquela aurora

Nossos olhares prisioneiros

Trocaram céus de quem chora

Nos encontros derradeiros

Apartados por destino

Nossos olhares chorarão

Dobraram ao longe os sinos

Sabiam da nossa paixão

Nunca mais

Nunca mais

Serei fiel

Ao meu estranho fado

Nunca mais

Nunca mais

Serei fiel

Como tinha jurado

Vinde mágoas da solidão

Lavrar a dor de quem não tem

Senão agrura no coração

Senão desejo de amar bem

Bij de zonsopgang van die dageraad

Onze gevangene staart

Ze ruilden de lucht in voor degenen die huilen

In de laatste ontmoetingen

Postbussen per bestemming

Onze ogen zullen huilen

In de verte luidden de klokken

Wist je van onze passie

Nooit

Nooit

Ik zal trouw zijn

Naar mijn vreemde fado

Nooit

Nooit

Ik zal trouw zijn

Zoals ik had gezworen

Kom verdriet van eenzaamheid

Verzacht de pijn van degenen die het niet hebben

Anders gaat het naar het hart

Anders wil ik goed liefhebben