Milo - Residente

Todos te estaban esperando

El viento cantaba bailando

Las olas se levantaron de sus sillas

Y los caracoles te esperaban en la orilla

También te esperaban en la arena

Desde los animalitos más chiquitos, hasta las ballenas

Las estrellas se veían a plena luz del día

Porque te esperaban para hacerte compañía

Y naciste, rápido y despacio

Respirando como un astronauta en el espacio

Hablabas otro idioma

Porque venías de un planeta sin personas

Y despertaste hasta las plantas

Cuando la selva rugió desde tu garganta

Y aunque no entendieras todo lo que sentiste

Sin tener que abrir los ojos nos descubriste

Bolsita de leche, masita de pan

Pipita de harina, cachetes de flan

Deditos de algodón en las manitas y en los pies

Agua santa que huele a bebé

Te ríes y el mundo se siente importante

Y todos los duendes se vuelven gigantes

Contigo los días son fiesta

Y hacés que la música suene sin orquesta

Te gusta que el viento te sople en la cara

Comer con las manos sin usar cuchara

Tocar las flores que salen en abril

Y hablar con los trenes del ferrocarril

En tu propio eje y sin camiseta

Te gusta dar vueltas como los planetas

Convertirte en carro y también en cohete

Jugar todo el tiempo, aunque no hayan juguetes

Andar por el pasto sin las zapatillas

Eres amigo de las cosas sencillas

Por eso me abrazas y me descongelas

Y me haces sentir como un globo que vuela

Ahora ya sé porque escribo

Aunque nunca sepa el día ni la hora en la que vivo

Cuando hablas mi despiste te atiende

Viniste a enseñarme como es que se aprende

Nunca es tarde para nada, la mañana está esperando

Si te perdiste el tren puedes llegar caminando

Las oportunidades ahí están

Pero son como las olas, llegan y se van

Y aunque seamos de colores diferentes

Todos comemos con la boca y masticamos con los dientes

Hay que ser buena gente y agradecido

Y proteger el árbol pa' que no se caiga el nido

Y ojalá que nada te duela

Pero si te duele que te sirva de escuela

Y ojalá que te enamores muchas veces

Porque con un beso lo malo desaparece

No tienes que llorar, va a parar de llover

Yo salí a trabajar, pero voy a volver

Y te voy a construir un castillo de bambú

Lo que nunca tuve yo quiero que lo tengas tú

iedereen wachtte op je

De wind zong dansend

De golven stegen op uit hun stoelen

En de slakken wachtten op je aan de kust

Ze stonden je ook op te wachten in de arena

Van de kleinste dieren tot de walvissen

De sterren werden gezien op klaarlichte dag

Omdat ze op je wachtten om je gezelschap te houden

En je bent geboren, snel en langzaam

Ademen als een astronaut in de ruimte

je sprak een andere taal

Omdat je van een planeet zonder mensen kwam

En je hebt zelfs de planten wakker gemaakt

Toen de jungle uit je keel brulde

En zelfs als je niet alles begreep wat je voelde

Zonder je ogen te hoeven openen heb je ons ontdekt

Melkzak, brooddeeg

Pipita van meel, wangen van flan

Katoenen vingers in de handen en voeten

Heilig water dat naar een baby ruikt

Je lacht en de wereld voelt belangrijk

En alle goblins worden reuzen

Met jou zijn de dagen feest

En je laat de muziek klinken zonder orkest

Je houdt van de wind die in je gezicht waait

Eten met je handen zonder een lepel te gebruiken

Raak de bloemen aan die in april uitkomen

En praat met de spoortreinen

Op je eigen as en zonder shirt

Je houdt ervan om te draaien zoals de planeten

Word een auto en ook een raket

Speel de hele tijd, zelfs als er geen speelgoed is

Zonder schoenen door het gras lopen

Je bent een vriend van simpele dingen

Daarom knuffel je me en ontdooi je me

En je laat me voelen als een vliegende ballon

Nu weet ik waarom ik schrijf

Hoewel ik nooit de dag of het uur weet waarin ik leef

Als je spreekt, houdt mijn verwarring zich bezig met jou

Je kwam om me te leren hoe te leren

Het is nooit te laat voor iets, morgen wacht

Als je de trein hebt gemist, kun je er te voet komen

De kansen zijn er

Maar ze zijn als de golven, ze komen en gaan

En hoewel we van verschillende kleuren zijn

We eten allemaal met onze mond en kauwen met onze tanden

Je moet goede mensen zijn en dankbaar

En bescherm de boom zodat het nest niet valt

En ik hoop dat niets je pijn doet

Maar als het pijn doet, laat het dan als school dienen

En ik hoop dat je vaak verliefd wordt

Want met een kus verdwijnt het slechte

Je hoeft niet te huilen, het stopt met regenen

Ik ging werken, maar ik ga terug

En ik zal een bamboekasteel voor je bouwen

Wat ik nooit had, wil ik dat jij hebt