Emily - Pigeon John

I met you at the age of 21

Lookin so fine like a young ripe plum

I was the gardener, you were the nun

I was maverick, you were the girl on top gun

I pursued you with young freshman eyes

Stomach too small for what the eyes realized

Thought I can handle it, I took you by the hand

And I asked you to marry me, I knelt on the sand

You said yes, never a second guess

Wait a few years to have babies was the plan

Made my dream’s hope, got a 8 to 4

Workin' as a stock clerk at Nabisco

But I loved you, I put you first above all

Raised you high, so that you would never fall

We got more close sexually, daily, slipped up

And got you pregnant with a baby

Upset your parents, didn’t tell mine

I told you it would be okay in time

I looked in your eyes, pretend to grin

Said that I love you and your my best friend

Told you to trust me until the end

'Til death do us part, that was the start

But I’m leaving, (I told you I would never lie)

I’m sorry but I’m leaving, (But I’m not that type of guy)

I’m sorry my dear…

I had to have a meeting with your dad

I was very nervous, he was very sad

You were going joggin, I was very glad

I knew what I did and I knew what I had

It was your attention, I had time to stall

I told him I’d get a second job at the mall

He said okay but filled with disbelief

I said good-bye, filled with relief

Cuz I knew I didn’t want to, knew I didn’t plan this

Knew I had to give all of my goals just to stand this

And that really sucked, I was so young

All I ever wanted was to rap and have fun

Now I had to work, then I really thought about it

Did I really have to?

Or would he have thought about it?

I thought I had to do it for myself

It was my life, it belonged to no one else

So I planned to leave a thief in the night

Disappear with a trace, let them know I felt like

I looked in your eyes, pretend to grin

Said that I love you and your my best friend

Told you to trust me until the end

'Til death do us part, that was the start

But I’m leaving, (I told you I would never lie)

I’m sorry but I’m leaving, (But I’m not that type of guy)

I’m sorry my dear…

Four years past, I’m still spending my wills

Still making demos, looking for a record deal

You found my act, was bumped into my friend

Sent me a letter told me silence had to end

You had a daughter, named her Emily

And everytime she looked at you felt like me

She was asking questions, «Where is my dad?

And what did he do mommy to make you so mad?»

You said I had to come and finally meet my girl

I said that I would if, only I could

Showed up at the door it was answered by her

I knew by her eyes that I was her father

I knelt to your level, said, «Who are you?»

You said, «Emily», I said, «How cute»

I walked you in, holding your hand

You showed me your bedroom, I took us slow and

You said «Daddy, where have you been?

I hope you never ever have to leave again»

I looked in your eyes, pretend to grin

Said that I love you and your my best friend

Told you to trust me until the end

'Til death do us part, that was the start

But I’m leaving

I’m sorry but I’m leaving

I’m sorry my dear…

Ik ontmoette je op 21-jarige leeftijd

Ziet er zo goed uit als een jonge rijpe pruim

Ik was de tuinman, jij was de non

Ik was een non-conformist, jij was het meisje op het hoogste pistool

Ik achtervolgde je met jonge eerstejaarsogen

Maag te klein voor wat de ogen realiseerden

Dacht dat ik het aankan, ik nam je bij de hand

En ik vroeg je om met me te trouwen, ik knielde op het zand

Je zei ja, nooit een tweede keer raden

Een paar jaar wachten om baby's te krijgen was het plan

Maakte de hoop van mijn droom, kreeg een 8 tot 4

Werken als voorraadbediende bij Nabisco

Maar ik hield van je, ik zette je op de eerste plaats

Heb je hoog getild, zodat je nooit zou vallen

We zijn seksueel naderbij gekomen, dagelijks, uitgegleden

En heb je zwanger gemaakt van een baby

Je ouders van streek maken, de mijne niet verteld

Ik zei toch dat het op tijd in orde zou zijn

Ik keek in je ogen, deed alsof ik grijns

Zei dat ik van je hou en dat je mijn beste vriend bent

Ik zei je dat je me tot het einde moest vertrouwen

Tot de dood ons scheidt, dat was het begin

Maar ik ga weg (ik zei toch dat ik nooit zou liegen)

Het spijt me, maar ik ga weg (maar ik ben niet zo'n type)

Het spijt me, lieverd...

Ik moest een afspraak hebben met je vader

Ik was erg nerveus, hij was erg verdrietig

Je ging joggen, ik was erg blij

Ik wist wat ik deed en ik wist wat ik had

Het was jouw aandacht, ik had tijd om te stoppen

Ik vertelde hem dat ik een tweede baan zou krijgen in het winkelcentrum

Hij zei oké, maar vol ongeloof

Ik nam afscheid, vervuld van opluchting

Want ik wist dat ik dat niet wilde, ik wist dat ik dit niet van plan was

Wist dat ik al mijn doelen moest geven om dit te doorstaan

En dat was echt balen, ik was nog zo jong

Ik wilde alleen maar rappen en plezier hebben

Nu moest ik werken, toen heb ik er echt over nagedacht

Moest ik echt?

Of zou hij erover nagedacht hebben?

Ik dacht dat ik het voor mezelf moest doen

Het was mijn leven, het was van niemand anders

Dus ik was van plan om een ​​dief in de nacht te laten

Verdwijn met een spoor, laat ze weten dat ik zin had

Ik keek in je ogen, deed alsof ik grijns

Zei dat ik van je hou en dat je mijn beste vriend bent

Ik zei je dat je me tot het einde moest vertrouwen

Tot de dood ons scheidt, dat was het begin

Maar ik ga weg (ik zei toch dat ik nooit zou liegen)

Het spijt me, maar ik ga weg (maar ik ben niet zo'n type)

Het spijt me, lieverd...

Vier jaar geleden besteed ik nog steeds mijn testament

Nog steeds demo's aan het maken, op zoek naar een platencontract

Je vond mijn act, kwam mijn vriend tegen

Stuurde me een brief waarin stond dat de stilte moest eindigen

Je had een dochter, die haar Emily heette

En elke keer dat ze naar keek, voelde je je net als ik

Ze stelde vragen: «Waar is mijn vader?

En wat heeft hij mama gedaan om je zo boos te maken?»

Je zei dat ik moest komen om eindelijk mijn meisje te ontmoeten

Ik zei dat ik het zou doen, als ik het maar kon

Verscheen bij de deur die door haar werd beantwoord

Ik wist aan haar ogen dat ik haar vader was

Ik knielde neer op jouw niveau en zei: "Wie ben jij?"

Jij zei, "Emily", ik zei: "Wat schattig"

Ik liep je naar binnen terwijl ik je hand vasthield

Je liet me je slaapkamer zien, ik nam ons langzaam en

Je zei: 'Papa, waar ben je geweest?

Ik hoop dat je nooit meer weg hoeft»

Ik keek in je ogen, deed alsof ik grijns

Zei dat ik van je hou en dat je mijn beste vriend bent

Ik zei je dat je me tot het einde moest vertrouwen

Tot de dood ons scheidt, dat was het begin

Maar ik ga weg

Het spijt me, maar ik ga weg

Het spijt me, lieverd...