Sabe Que Vuelve - Pier

Veo esas caras enceguecidas por la mesa

Esperando una nueva oportunidad

No importa el precio, sino la cantidad

La ronda es también parte de la escena

Damas fingiendo estar en estado alterado

Viendo como duermen los descansados

La rutina que se hace cotidiana

Para ese rostro deprimido

Que cree haber encontrado, ese nuevo amigo

Y vas golpeando puertas con tono atrevido

Pero te atiende el ser supremo, preferís

Morir en la tuya y no salir enfermo

Las marionetas continúan al galopar

Una rutina agotadora y siniestra

Encontrarán algún día pregunta la respuesta

Noches deambulando sin pensarlo

Y esos días no menos complicados

«el sobrecito» es rutina cotidiana para ese rostro deprimido

Que cree haber encontrado, ese nuevo amigo.

Ik zie die gezichten verblind door de tafel

wachten op een nieuwe kans

De prijs doet er niet toe, maar de hoeveelheid

De ronde maakt ook deel uit van de scène

Dames die doen alsof ze in een veranderde staat verkeren

Kijken hoe de uitgerust slapen

De routine die alledaags wordt

Voor dat depressieve gezicht

Wat denk je gevonden te hebben, die nieuwe vriend?

En je gaat op deuren kloppen met een gedurfde toon

Maar het opperwezen zorgt voor jou, heb je liever

Sterf in de jouwe en laat niet ziek achter

De poppen blijven galopperen

Een vermoeiende en sinistere routine

Zullen ze er op een dag achter komen, vraag het antwoord

Nachten dwalen zonder na te denken

En die dagen niet minder ingewikkeld

"de envelop" is dagelijkse routine voor dat depressieve gezicht

Wat denk je gevonden te hebben, die nieuwe vriend?