Lilou - Patxi

J’ai pensé pendant longtemps

Que l’on pouvait changer tout ça

J’y ai cru, serré les dents,

Levé la tête, levé la voix

J’ai perdu mes forces à y croire

Que l’on devait changer tout ça

Et sans lutter, j’ai fini par

Baisser la tête, baisser les bras

Lilou je ne suis pas grand chose

Tu sais je ne suis qu’un homme

Lilou je ne suis pas grand chose

Tu sais je ne suis qu’un homme

La lumière viendra j’en suis sûr

Ecrire nos vies, guider nos pas

De toi à moi, tu me rassures

Je suis perdu mais

pas tant que ça

J’ai perdu mes forces à l’attendre

Cette lumière qui ne vient pas

Et puis la vie n’est pas si tendre

Je suis perdu c’est mieux comme ca

Lilou je ne suis pas grand chose

Tu sais je ne suis qu’un homme

Lilou je ne vaux pas grand chose

Comme tous ces hommes

Moi qui ne suis pas grand chose

Je veux y croire et j’y crois

Ik dacht lang na

Dat we dat allemaal konden veranderen

Ik geloofde het, klemde mijn tanden op elkaar,

Hief je hoofd op, hief je stem op

Ik verloor mijn kracht om het te geloven

Dat we dat allemaal moesten veranderen

En zonder tegenstribbelen kwam ik terecht

Laat je hoofd zakken, laat je armen zakken

Lilou Ik ben niet veel

Je weet dat ik maar een man ben

Lilou Ik ben niet veel

Je weet dat ik maar een man ben

Het licht zal komen, dat weet ik zeker

Schrijf ons leven, leid onze stappen

Van jou tot mij, je stelt me ​​gerust

Ik ben verdwaald, maar

niet zo veel

Ik verloor mijn kracht terwijl ik op hem wachtte

Dit licht dat niet komt

En dan is het leven niet zo mals

Ik ben de weg kwijt, het is beter zo

Lilou Ik ben niet veel

Je weet dat ik maar een man ben

Lilou Ik ben niet veel waard

Zoals al deze mannen

Ik die niet veel ben

Ik wil het geloven en ik geloof het