Strange Messengers - Patti Smith

I looked upon the book of life

Tracing the lines of face after face

Looking down at their naked feet

Bound in chains bound in chains

Chains of leather chains of gold

We knew it was wrong but we looked away

And paraded them down the colonial streets

And that’s how they became enslaved

They came across on the great ships

Mothers separated from their babes

Husbands stood on the auction block

Bound in chains bound in chains

Chains of leather chains of gold

Men knew it was wrong but they looked away

And led them to toil in fields of white

As they turned their necks to a bitter landscape

Oh the people I hear them calling

Am I not a man and a brother

Am I not a woman and a sister

History sends us such strange messengers

They come down through time

To embrace to enrage

And in their arms even stranger fruit

And they swing from the trees

With their vision in flames

Ropes of leather ropes of gold

Men knew it was wrong but they looked away

Messengers swinging from twisted rope

As they turned their necks to a bitter landscape

Oh the people I hear them calling

Am I not a man and a brother

Am I not a woman and a siste

R We will be heard we will be heard

Ik keek naar het boek des levens

De lijnen van gezicht na gezicht volgen

Neerkijkend op hun blote voeten

Gebonden in kettingen gebonden in kettingen

Kettingen van leren kettingen van goud

We wisten dat het verkeerd was, maar we keken weg

En paradeerde ze door de koloniale straten

En zo werden ze tot slaaf gemaakt

Ze kwamen tegen op de grote schepen

Moeders gescheiden van hun baby's

Echtgenoten stonden op het veilingblok

Gebonden in kettingen gebonden in kettingen

Kettingen van leren kettingen van goud

Mannen wisten dat het verkeerd was, maar ze keken weg

En leidde hen te zwoegen in witte velden

Terwijl ze hun nek wendden tot een bitter landschap

Oh, de mensen die ik ze hoor bellen

Ben ik geen man en een broer?

Ben ik geen vrouw en geen zus?

De geschiedenis stuurt ons zulke vreemde boodschappers

Ze komen door de tijd heen

Omarmen om woedend te worden

En in hun armen nog vreemder fruit

En ze slingeren van de bomen

Met hun visie in vlammen

Touwen van leren touwen van goud

Mannen wisten dat het verkeerd was, maar ze keken weg

Boodschappers zwaaien aan gedraaid touw

Terwijl ze hun nek wendden tot een bitter landschap

Oh, de mensen die ik ze hoor bellen

Ben ik geen man en een broer?

Ben ik geen vrouw en een zus?

R We zullen worden gehoord, we zullen worden gehoord