Notes To The Future - Patti Smith

Listen my children and you shall hear

The sound of your own steps

The sound of your hereafter

Memory awaits and turns to greet you

Draping its banner across your wrists

Wake up arms

Delicate feet

For as one to march the streets

Each alone, each part of another

Your steps shall ring

Shall raise the cloud

And they that will hear will hear

Will hear voice of the one

And the one and the one

As it has never been uttered before

For something greater yet to come

Then the hour of the prophets

And their great cities

For the people of Ninevah

Fell to their knees

Heeding the cry of Jonah

United

Covering themselves in sackcloth and ashes

And called to their god

And all their hearts were as one heart.

And all their voices were as one voice.

God heard them and his mind was moved.

Yet something greater will come to pass.

And who will call?

And what will they call?

Will they call to God?

The air?

The fowl?

It will not matter, if the call is true.

They shall call and this is known.

One voice and each another

Shall enter the dead, the living flower,

Enter forms that we know not.

To be felt by sea,

By air,

By earth

And shall be an elemental pledge.

This is our birthright.

This is our charge.

And we have given over to others.

And they have

not

done

well

And the forests mourn.

The leaves fall.

Swaddling babes watch and wonder

As the fathers of our spirit nations

Dance in the street in celebration

As the mountains turn pale from

Their nuclear hand

And they have

not

done

well

Now my children

You must overturn the tables

Deliver the future from material rule

For only one rule should be considered

The eleventh commandment

To love one another

And this is our covenant across your wrist

This offering is yours

To adorn, adore

To bury

To burn

Upon a mound

To hail

To set away

It is merely a cloth,

Merely our colors,

Invested with the blood of the people

All their hopes and dreams.

Our flag

It has its excellence

Yet it is nothing

It shall not be a tyranny above us Nor should god

Nor love

Nor nature

Yet we hold as our pleasure this tender honor

That we acknowledge the individual

And the common ground formed

And if our cloth be raised and lowered

Half mast

What does it tell us?

That an individual has passed

Is saluted

And mourned by his countrymen.

This ritual extends to us all.

For we are all the individual.

No unknown.

No insignificant one

Nor insignificant labor

Nor insignificant act of charity

Each has a story to be told and retold

Which shall be a glowing thread

In the fabric of Man

And the children shall march

And bring the colors forward

Investing within them

The redeeming blood

Of their revolutionary hearts.

Luister mijn kinderen en jullie zullen horen!

Het geluid van je eigen stappen

Het geluid van je hiernamaals

Het geheugen wacht en keert zich om je te begroeten

Zijn spandoek over je polsen draperen

Armen wakker maken

Gevoelige voeten

Om als één door de straten te marcheren

Elk alleen, elk deel van een ander

Uw stappen zullen rinkelen

Zal de wolk opheffen

En zij die zullen horen, zullen horen

Zal de stem van degene horen

En de ene en de andere

Zoals het nog nooit eerder is geuit

Voor iets groters dat nog moet komen

Dan het uur van de profeten

En hun grote steden

Voor de mensen van Ninevah

Op hun knieën gevallen

Luisteren naar de kreet van Jona

Verenigd

Zichzelf bedekken in zak en as

En riepen tot hun god

En al hun harten waren als één hart.

En al hun stemmen waren als één stem.

God hoorde ze en zijn geest was ontroerd.

Toch zal er iets groters gebeuren.

En wie gaat er bellen?

En hoe gaan ze heten?

Zullen ze tot God roepen?

De lucht?

De kip?

Het maakt niet uit of de oproep waar is.

Ze zullen bellen en dit is bekend.

Eén stem en elkaar

Zal de doden binnentreden, de levende bloem,

Vul formulieren in waarvan we weten dat ze niet bestaan.

Om te worden gevoeld door zee,

Per vliegtuig,

Op aarde

En zal een elementaire belofte zijn.

Dit is ons geboorterecht.

Dit zijn onze kosten.

En we hebben het aan anderen overgegeven.

En ze hebben

niet

gedaan

goed

En de bossen rouwen.

De bladeren vallen.

Inbakeren babes kijken en verwonderen

Als de vaders van onze geestennaties

Dans op straat tijdens het feest

Als de bergen verbleken van

Hun nucleaire hand

En ze hebben

niet

gedaan

goed

Nu mijn kinderen

Je moet de tafels omgooien

Verlos de toekomst van materiële heerschappij

Er moet namelijk maar aan één regel worden gedacht

Het elfde gebod

Om van elkaar te houden

En dit is ons verbond om je pols

Dit aanbod is van jou

Om te versieren, te aanbidden

Begraven

Verbranden

Op een heuvel

Hagelen

Om weg te gaan

Het is slechts een doek,

Alleen onze kleuren,

Geïnvesteerd met het bloed van het volk

Al hun hoop en dromen.

onze vlag

Het heeft zijn uitmuntendheid

Toch is het niets

Het zal geen tirannie boven ons zijn, en God ook niet

noch liefde

noch de natuur

Toch houden we deze tedere eer tot ons genoegen

Dat we het individu erkennen

En de gemeenschappelijke grond vormde

En als onze doek omhoog en omlaag wordt gebracht?

Halfstok

Wat vertelt het ons?

Dat een persoon is geslaagd

Is gegroet

En gerouwd door zijn landgenoten.

Dit ritueel geldt voor ons allemaal.

Want we zijn allemaal het individu.

Nee onbekend.

Geen onbeduidende

Noch onbeduidende arbeid

Noch onbeduidende liefdadigheid

Elk heeft een verhaal dat verteld en opnieuw verteld moet worden

Wat een gloeiende draad zal zijn

In de stof van Man

En de kinderen zullen marcheren

En breng de kleuren naar voren

Investeren in hen

Het verlossende bloed

Van hun revolutionaire harten.