Last Call - Patti Smith

In a mansion high the young man stood

Ready to join his companions good

Outside the scent of magnolia blossoms

Down streets of gold the children were racing

Just another wandering soul

Adrift among the stars

Just another human heart

Led, led away

He put his shoes on and he laid down

Outside the clouds were swiftly gathering

He drained his cup and he stirred the mixture

And he closed his eyes as his conscience whispered

Just another wandering soul

Adrift among the stars

Just another human heart

Led, led away

Misgivings unspoken he joined his companions

His face covered over in a mansion high

Outside the children gazed in wonder

At the quickening sky then slowly disbanded

Thirty-nine wandering souls

Adrift among the stars

Thirty-nine human hearts

Led, led away

His burning skin cooled by angels

Swallowing sorrows excretion

It’s all excretion

Felled by his hand or the mind of another man

Who makes the decisions

Lends no provisions for mere eternal rides

Learning of course every alien force

Even Christ yearns to be

To possess the skin

And bone the blood of man

Who tends the flock who breaks the bread

Who makes his own choices

Won’t listen to voices

Accept no false teachers

False preachers, good deeders

With their hands out stretched

To be filled with your money

Your mind, your heart, your imagination

Sympathy, empathy

Acknowledge all man as fellow creation

But don’t follow him

Don’t be led away

In een herenhuis hoog stond de jonge man

Klaar om zich bij zijn metgezellen te voegen, goed

Buiten de geur van magnoliabloesems

In gouden straten waren de kinderen aan het racen

Gewoon weer een dwalende ziel

Op drift tussen de sterren

Gewoon een ander menselijk hart

leidde, leidde weg

Hij deed zijn schoenen aan en hij ging liggen

Buiten pakten de wolken zich snel samen

Hij dronk zijn kopje leeg en roerde door het mengsel

En hij sloot zijn ogen terwijl zijn geweten fluisterde

Gewoon weer een dwalende ziel

Op drift tussen de sterren

Gewoon een ander menselijk hart

leidde, leidde weg

Onuitgesproken twijfels voegde hij zich bij zijn metgezellen

Zijn gezicht bedekt in een herenhuis hoog

Buiten keken de kinderen verwonderd toe

Bij de levend wordende hemel viel toen langzaam uiteen

Negenendertig zwervende zielen

Op drift tussen de sterren

Negenendertig mensenharten

leidde, leidde weg

Zijn brandende huid gekoeld door engelen

Uitscheiding van verdriet slikken

Het is allemaal uitscheiding

Gevallen door zijn hand of de geest van een andere man

Wie neemt de beslissingen?

Biedt geen voorzieningen voor louter eeuwige ritten

Natuurlijk leren van elke buitenaardse kracht

Zelfs Christus verlangt ernaar om te zijn

Om de huid te bezitten

En been het bloed van de mens

Wie hoedt de kudde die het brood breekt?

Wie maakt zijn eigen keuzes

Luistert niet naar stemmen

Accepteer geen valse leraren

Valse predikers, goede daden

Met hun handen uitgestrekt

Om te worden gevuld met uw geld

Je geest, je hart, je verbeelding

Sympathie, empathie

Erken alle mensen als mede-creatie

Maar volg hem niet

Laat je niet wegleiden