Constantine's Dream - Patti Smith

In Arezzo I dreamed a dream

Of Saint Francis who kneeled and prayed

For the birds and the beasts and all humankind.

All through the night I felt drawn in by him

And I heard him call

Like a distant hymn

I retreated from the silence of my room

Stepping down the ancient stones washed with dawn

And entered the basilica that bore his name

Seeing his effigy I bowed my head

And my racing heart I gave to him I kneeled and prayed

And the sleep that I could not find in the night

I found through him

I saw before me the world of his world

The bright fields, the birds in abundance

All of nature of which he sang

Singing of him

All the beauty that surrounded him as he walked

His nature that was nature itself

And I heard him — I heard him speak

And the birds sang sweetly

And the wolves licked his feet.

(O Signore, fa' che sia strumento della tua Pace:

Dove c'è odio, lascia che sia Amore.

Dove c'è offesa, Perdono.

Dove c'è dubbio, Fede.

Dove c'è disperazione, Speranza.

Dove c'è oscurità, Luce.

Dove c'è tristezza, Gioia.

fa' ch’io non cerchi tanto

di essere consolato, quanto consolare.

di essere compreso, quanto comprendere.

di essere amato, quanto amare.)

But I could not give myself to him

I felt another call from the basilica itself

The call of art — the call of man

And the beauty of the material drew me away

And I awoke, and beheld upon the wall

The dream of Constantine

The handiwork of Piero della Francesca

Who had stood where I stood

With his brush stroked The Legend of the True Cross

He envisioned Constantine advancing to greet the enemy

But as he was passing the river

An unaccustomed fear gripped his bowels

An anticipation so overwhelming that it manifested in waves

All through the night a dream drew toward him

As an advancing Crusade

He slept in his tent on the battlefield

While his men stood guard

And an angel awoke him

Constantine within his dream awoke

And his men saw a light pass over the face of the King

The troubled King

And the angel came and showed to him

The sign of the true cross in heaven

And upon it was written

In this sign shall thou conquer

In the distance the tents of his army were lit by moonlight

But another kind of radiance lit the face of Constantine

And in the morning light

The artist, seeing his work was done

Saw that it was good

In this sign shall thou conquer

He let his brush drop and passed into a sleep of his own

And he dreamed of Constantine carrying into battle in his right hand

An immaculate, undefiled single white Cross

Piero della Francesca, as his brush stroked the wall

Was filled with a torpor

And fell into a dream of his own

From the geometry of his heart he mapped it out

He saw the King rise, fitted with armor

Set upon a white horse

An immaculate cross in his right hand.

He advanced toward the enemy

And the symmetry, the perfection of his mathematics

Caused the scattering of the enemy

Agitated, broken, they fled

And Piero della Francesca waking, cried out

All is art — all is future!

Oh Lord let me die on the back of adventure

With a brush and an eye full of light

But as he advanced in age

The light was shorn from his eyes

And blinded, he laid upon his bed

On an October morning 1492, and whispered

Oh Lord let me die on the back of adventure

Oh Lord let me die on the back of adventure

And a world away — a world away

On three great ships

Adventure itself as if to answer

Pulling into the New World

And as far as his eyes could see

No longer blind

All of nature unspoiled — beautiful — beautiful

In such a manner that would have lifted the heart of St. Francis

Into the realm of universal love

Columbus stepped foot on the New World

And witnessed beauty unspoiled

All the delights given by God

As if an Eden itself, as if Eden had opened her heart to him

And opened her dress

And all of her fruit gave to him

And Columbus so overwhelmed

Fell into a sleep of his own

All the world in his sleep

All of the beauty, all of the beauty entwined with the future

The twenty-first century

Advancing like the angel

Advancing like the angel

that had come

To Constantine

Constantine in his dream

Oh this is your cross to bear

Oh Lord Oh Lord let me deliver

Hallowed adventure to all mankind

In the future

Oh art cried the painter

Oh art — Oh art — cried the angel

Art the great material gift of man

Art that hath denied

The humble pleas of St. Francis

Oh thou Artist

All shall crumble into dust

Oh thou navigator

The terrible end of man

This is your gift to mankind

This is your cross to bear

And Columbus saw all of nature aflame

The apocalyptic night

And the dream of the troubled King

Dissolved into light

In Arezzo droomde ik een droom

Van Sint Franciscus die knielde en bad

Voor de vogels en de beesten en de hele mensheid.

De hele nacht voelde ik me door hem aangetrokken

En ik hoorde hem roepen

Als een verre hymne

Ik trok me terug uit de stilte van mijn kamer

Afstappen van de oude stenen gewassen met dageraad

En ging de basiliek binnen die zijn naam droeg

Toen ik zijn beeltenis zag, boog ik mijn hoofd

En mijn razende hart gaf ik hem, ik knielde en bad

En de slaap die ik 's nachts niet kon vinden

Ik heb via hem gevonden

Ik zag voor mij de wereld van zijn wereld

De heldere velden, de vogels in overvloed

De hele natuur waarvan hij zong

Zingen van hem

Al het moois dat hem omringde terwijl hij liep

Zijn natuur die de natuur zelf was

En ik hoorde hem — ik hoorde hem spreken

En de vogels zongen lieflijk

En de wolven likten zijn voeten.

(O Signore, fa' che sia strumento della tua Tempo:

Dove c'è odio, lascia che sia Amore.

Dove c'è offesa, Perdono.

Dove c'è dubbio, Fede.

Dove c'è disperazione, Speranza.

Dove c'è oscurità, Luce.

Dove c'è tristezza, Gioia.

fa' ch'io non cerchi tanto

di essere consolato, quanto consolare.

di essere compreso, quanto comprendere.

di essere amato, quanto amare.)

Maar ik kon mezelf niet aan hem geven

Ik voelde weer een telefoontje van de basiliek zelf

De roep van de kunst — de roep van de mens

En de schoonheid van het materiaal trok me weg

En ik werd wakker en zag op de muur

De droom van Constantijn

Het handwerk van Piero della Francesca

Wie had gestaan ​​waar ik stond?

Met zijn penseel streelde The Legend of the True Cross

Hij stelde zich voor dat Constantijn oprukte om de vijand te begroeten

Maar toen hij de rivier passeerde

Een ongewone angst greep zijn ingewanden

Een verwachting die zo overweldigend was dat deze zich in golven manifesteerde

De hele nacht trok een droom naar hem toe

Als een voortschrijdende kruistocht

Hij sliep in zijn tent op het slagveld

Terwijl zijn mannen de wacht hielden

En een engel maakte hem wakker

Constantijn werd in zijn droom wakker

En zijn mannen zagen een licht over het gezicht van de koning gaan

De verontruste koning

En de engel kwam en liet hem zien

Het teken van het ware kruis in de hemel

En daarop stond geschreven

In dit teken zult u overwinnen

In de verte werden de tenten van zijn leger verlicht door maanlicht

Maar een ander soort uitstraling verlichtte het gezicht van Constantijn

En in het ochtendlicht

De kunstenaar, die zag dat zijn werk klaar was

Zag dat het goed was

In dit teken zult u overwinnen

Hij liet zijn penseel vallen en viel zelf in slaap

En hij droomde dat Constantijn met zijn rechterhand de strijd aan zou gaan

Een smetteloos, onbevlekt enkel wit kruis

Piero della Francesca, terwijl zijn penseel over de muur streek

Was gevuld met een verdoving

En viel in een eigen droom

Vanuit de geometrie van zijn hart bracht hij het in kaart

Hij zag de koning opstaan, uitgerust met een harnas

Gezet op een wit paard

Een smetteloos kruis in zijn rechterhand.

Hij rukte op naar de vijand

En de symmetrie, de perfectie van zijn wiskunde

Veroorzaakte de verstrooiing van de vijand

Geagiteerd, gebroken, vluchtten ze

En Piero della Francesca wakker, schreeuwde het uit

Alles is kunst - alles is toekomst!

Oh Heer, laat me sterven op de rug van avontuur

Met een borstel en een oog vol licht

Maar naarmate hij ouder werd,

Het licht werd uit zijn ogen geschoren

En verblind, hij lag op zijn bed

Op een oktoberochtend 1492, en fluisterde:

Oh Heer, laat me sterven op de rug van avontuur

Oh Heer, laat me sterven op de rug van avontuur

En een wereld weg — een wereld weg

Op drie geweldige schepen

Avontuur zelf alsof je wilt antwoorden

Trek de nieuwe wereld in

En voor zover zijn ogen konden zien

Niet langer blind

Heel de natuur ongerept - mooi - mooi

Op zo'n manier dat het hart van St. Franciscus zou hebben verheven

In het rijk van universele liefde

Columbus zette voet op de Nieuwe Wereld

En was getuige van ongerepte schoonheid

Alle geneugten gegeven door God

Alsof een Eden zelf, alsof Eden haar hart voor hem had geopend

En opende haar jurk

En al haar fruit gaf hem

En Columbus was zo overweldigd

Zelf in slaap gevallen

De hele wereld in zijn slaap

Al het moois, al het moois verweven met de toekomst

De eenentwintigste eeuw

Vooruitgang als de engel

Vooruitgang als de engel

dat was gekomen

Naar Constantijn

Constantijn in zijn droom

Oh dit is jouw kruis om te dragen

Oh Heer Oh Heer, laat me verlossen

Geheiligd avontuur voor de hele mensheid

In de toekomst

Oh kunst riep de schilder

Oh kunst — Oh kunst — riep de engel

Kunst het grote materiële geschenk van de mens

Kunst die heeft ontkend

De nederige smeekbeden van St. Franciscus

Oh jij artiest

Alles zal tot stof vergaan

Oh jij navigator

Het verschrikkelijke einde van de mens

Dit is jouw geschenk aan de mensheid

Dit is je kruis om te dragen

En Columbus zag de hele natuur in vuur en vlam

De apocalyptische nacht

En de droom van de verontruste koning

Opgelost in het licht