S'laisser aimer - Patrick Bruel

Image ensoleillée, quelque peu fragile

Du temps qu’on a passé à se chercher, futile

De drôles de rendez-vous en rendez-vous manqués

Une histoire qui rend fou quand on sait pas jouer

C’est vrai qu’on aurait pu aller un peu plus loin

Aller peut-être même jusqu’au bout, qui sait…

A force de faire tout l' temps des clins d'œil au destin

Ben, tu vois, le destin… un jour, il s’en fout

Mais j’ai marché un peu plus vite

Et j’ai parlé un peu plus fort

Pour éviter que l’on m'évite

Pour éviter les coups du sort

Et j’ai pleuré un peu plus loin

Devant mes yeux j’ai mis tes mains

Si j’ai gagné d’autres batailles

J’ai p’t être tout fait pour qu' tu t’en ailles

J’ai fait tous les voyages, croisé pas mal de routes

Erreur de paysages… un peu comme toi, sans doute

On s’est trop protégés… trop peur, trop jeunes, qu’est-ce que j’en sais…

On a cherché trop loin quand simplement fallait

S' laisser aimer… s' laisser aimer…

Mais j’avais pris en toi cette force qui me manquait

Pour en arriver là où tu n' m’attendais pas

Et j’ai marché encore plus vite

Et j’ai chanté encore plus fort

Pour éviter que l’on m'évite

Et pour noyer tous mes remords

Oui j’ai pleuré encore plus loin

Devant mes yeux j’ai mis tes mains

Si j’ai gagné d’autres batailles

Si j’ai tout fait pour qu' tu t’en ailles

T’as rien compris quand je donnais

J’ai rien appris quand tu partais

Et du plus beau livre d’images

J’ai déchiré la dernière page

Dommage…

Zonnig beeld, ietwat fragiel

Van de tijd die we besteedden aan het zoeken naar elkaar, zinloos

Van grappige dates tot gemiste dates

Een verhaal waar je gek van wordt als je niet weet hoe je moet spelen

Het is waar dat we iets verder hadden kunnen gaan

Misschien zelfs helemaal gaan, wie weet...

Door de hele tijd naar het lot te knipogen

Nou, zie je, het lot... op een dag maakt het niet uit

Maar ik liep een beetje sneller

En ik sprak een beetje luider

Om te voorkomen dat je wordt vermeden

Om de slagen van het lot te vermijden

En ik huilde nog een beetje verder

Voor mijn ogen leg ik je handen

Als ik andere veldslagen zou winnen

Ik heb misschien alles voor je gedaan om te vertrekken

Ik ben op alle reizen geweest, heb veel wegen overgestoken

Fout van landschappen... een beetje zoals jij, ongetwijfeld

We beschermden onszelf te veel... te bang, te jong, wat weet ik...

We hebben te ver gezocht toen we gewoon moesten

Laat van jezelf houden... laat van jezelf houden...

Maar ik had je deze kracht ontnomen die ik miste

Om te komen waar je me niet verwachtte

En ik liep nog sneller

En ik zong nog harder

Om te voorkomen dat je wordt vermeden

En om al mijn spijt te verdrinken

Ja ik huilde nog verder

Voor mijn ogen leg ik je handen

Als ik andere veldslagen zou winnen

Als ik alles voor je deed om te vertrekken

Je begreep het niet toen ik gaf

Ik heb niets geleerd toen je wegging

En het mooiste prentenboek

Ik scheurde de laatste pagina

Jammer…