Ramona - Patrick Bruel

Depuis le moment

Où je t’ai connue

Hélas follement

Je n’ai pas cessé

De penser à toi

Comme un insensé

Ramona, j’ai fait un rêve merveilleux

Ramona, nous étions partis tous les deux

Nous allions lentement

Loin de tous les regards jaloux

Et jamais deux amants

N’avaient connu de soir plus doux

Ramona, je pouvais alors me griser

De tes yeux, de ton parfum, de tes baisers

Et je donnerais tout pour revivre un jour

Ramona, ce rêve d’amour

Mais ce doux roman

N'était seulement qu’un rêve d’amant

Par ta cruauté

Tout autre a été

La réalité

Sinds de tijd

waar ik je heb ontmoet

Helaas gek

ik ben niet gestopt

Om aan jou te denken

Als een idioot

Ramona, ik had een prachtige droom

Ramona, we waren allebei weg

We gingen langzaam

Ver van alle jaloerse ogen

En nooit twee geliefden

Had geen zoetere avond gekend

Ramona, dan zou ik dronken kunnen worden

Van je ogen, van je parfum, van je kussen

En ik zou alles geven om op een dag weer te leven

Ramona, deze droom van liefde

Maar deze zoete romantiek

Was slechts de droom van een minnaar

Door jouw wreedheid

Al het andere is geweest

Realiteit