Raconte-moi - Patrick Bruel

Si un soir, ma main glissait sur une page tardive

Et si mes yeux tombaient sur une missive

Est-ce que je te connaîtrais davantage?

Qu’est ce qu’un fils peut savoir de tes voyages?

De tes amours secrètes, de tes folies

Tes erreurs de jeunesse, tes envies

Ta folle sagesse et tes rêves infidèles

Qu’est-ce qu’une maman peu dire pour rester belle?

Raconte

Raconte un peu cette vie

Que ta pudeur oublie

On vit tous plusieurs vies

Alors…

Raconte-moi

Ta solitude et ton coeur pour seules armes

Les paravents pour mon enfance sans larmes

L’auto-stop, les figues de Barbarie

Argenteuil, Barbara, l’Italie

Ce type qui nous faisait visiter Rome

Que tu as laissé passer comme tous ces hommes

Qui voulaient te parler d'éternité

Mais ne souhaitaient pas assez me rencontrer

Raconte, raconte les courses folles

Les films, rue des Ecoles

Vincent, François et Paul

Raconte-moi aussi les choses de ta vie

Ce peintre qui me sourit

Une famille qui grandit

Et puis raconte encore

Raconte une autre histoire

Cette vie avant de m’avoir

Mon père, Colomb-Béchar

Alors raconte plus fort

Raconte un peu cette vie

Que ta pudeur oublie

On vit tous plusieurs vies

Raconte-moi

Tu n’m’as p’t-être pas tout dit

Raconte moi

Als op een avond mijn hand uitgleed op een late pagina

Wat als mijn oog op een bericht viel?

Zou ik je beter kennen?

Wat kan een zoon weten van je reizen?

Van je geheime liefdes, van je waanzin

Je kinderfouten, je verlangens

Je dwaze wijsheid en je trouweloze dromen

Wat kan een moeder zeggen om mooi te blijven?

hertelling

Vertel iets over dit leven

Moge je bescheidenheid vergeten

We leven allemaal meerdere levens

Dus…

Zeg eens

Je eenzaamheid en je hart voor alleen wapens

De schermen voor mijn jeugd zonder tranen

Liften, stekelige peren

Argenteuil, Barbara, Italië

Deze man die ons Rome liet zien

Dat je voorbij laat gaan zoals al die mannen

Wie wilde met je praten over de eeuwigheid

Maar wilde me niet genoeg ontmoeten

Vertel, vertel de gekke races

Films, rue des Ecoles

Vincent, François en Paul

Vertel me ook de dingen van je leven

Deze schilder die naar me lacht

Een groeiend gezin

En vertel het dan nog eens

Vertel een ander verhaal

Dit leven voordat je mij hebt

Mijn vader, Colomb-Béchar

Dus vertel het luider

Vertel iets over dit leven

Moge je bescheidenheid vergeten

We leven allemaal meerdere levens

Zeg eens

Je hebt me misschien niet alles verteld

Zeg eens