Notre plus beau visage - Patrick Bruel

C'(c)tait un matin de D (c)cembre,

ta voix au fond d’un tel (c)phone:

«les dauphins tournent autour de moi,

c’est drґle il ne m’approche pas,

Qu’est ce que tu crois?»

Ce que je crois je n’ose le dire

Mes yeux humide retiennent un rire.

Mon coeur se noie en 1 instant,

je regarde l’appartemment, en souriant.

C'(c)t© vrai, enfin vrai,

partir pour le plus grand de nos voyage,

et s offrir notre plus beau visage.

Ce jour ou la vie parl© mieux que tout.

C'(c)t© vrai tellement vrai, ce matin ou l’on part© pour ailleurs,

le monde venait de changer de couleur,

quant d (c)ja des sourires flott© partout.

J’attend devant l’a (c)roport,

je te vois dans la foule qui sort.

Tes yeux qui cherche sont plus les meme.

Si tu savais combien je t’aime, combien je t’aime.

Tu as serr© ma main sur ton ventre, sous la lune d (c)ja impatiente.

On c’est regard© un long moment, comme si on sav© depuis longtemps,

tellement longtemps

C'(c)t© vrai, enfin vrai,

partir pour le plus grand de nos voyage,

et s’offrir notre plus beau visage.

Ce jour ou la vie, parl© mieux que tout.

C'(c)t© vrai, tellement vrai

alors tu es sorti de l’eau toute pўle,

avec dans les yeux la force d’une (c)toile,

ce jour ou la vie parl© mieux que tout

C'(c)t© vrai,

Le monde allait changer de couleur,

d (c)ja des sourires flott© partout.

C'(c)tait vrai,

Et s’offrir notre plus beau visage, ce jour ou la vie parlera mieux que tout.

(Merci chouda & nass pour cettes paroles)

Het(c)was een D(c)ember ochtend,

je stem onderaan zo'n (c)phone:

"Dolfijnen cirkelen om me heen,

het is grappig dat hij me niet benadert,

Wat denk je?"

Wat ik geloof durf ik niet te zeggen

Mijn waterige ogen schieten in de lach.

Mijn hart verdrinkt in een oogwenk,

Glimlachend kijk ik het appartement rond.

It(c)t© waar, eindelijk waar,

op weg gaan naar de grootste van onze reizen,

en bieden ons mooiste gezicht.

Deze dag waarop het leven luider spreekt dan wat dan ook.

Het(c)t© waar zo waar, vanmorgen als we ergens anders vertrekken,

de wereld was net van kleur veranderd,

wanneer (c)ja-glimlachen overal zweefden.

Ik wacht voor het a (c) roport,

Ik zie je in de menigte naar buiten komen.

Je zoekende ogen zijn niet meer dezelfde.

Als je wist hoeveel ik van je hou, hoeveel ik van je hou.

Je drukte mijn hand op je buik, onder de ongeduldige (c)ja maan.

We kijken al heel lang, zoals we al heel lang weten,

zo lang

It(c)t© waar, eindelijk waar,

op weg gaan naar de grootste van onze reizen,

en bieden ons mooiste gezicht.

Deze dag of dit leven spreekt luider dan wat dan ook.

Het(c)t© waar, zo waar

toen kwam je bleek uit het water,

met de kracht van een (c)web in je ogen,

deze dag waarop het leven luider spreekt dan wat dan ook

Het is (c)t© waar,

De wereld zou van kleur veranderen,

d (c)ja glimlachen zweefden overal.

Het (het) was waar,

En bieden ons mooiste gezicht, deze dag waarop het leven luider zal spreken dan wat dan ook.

(Met dank aan chouda & nass voor deze teksten)