Mon repère - Patrick Bruel

Tout seul sur ce banc, c’est idiot mais j’attends

J’ai encore deux trois questions, pour reprendre la discussion

Je sais bien qu’tu n’viendras pas, que tu ne viendras plus

Tu es parti tellement vite, mon ami, mon grand frère

L’avenue Victor Hugo résonne encore de tes mots

Ils sont partout dans ce couloir, et l’odeur d’un cigare

Dis, est-ce que c’est l’heure de grandir

Tu me laisses face à moi

Me laisses-tu le choix

Dis, toi qui voyais tout venir

Si tu savais ici

Si tu savais, mon Guy

Je reviens dans ta rue chercher quoi je ne sais pas

Cette lumière à ta fenêtre quand tu triais mes peut-être

Et que tout devenait clair

J’ai perdu mon repère

Le froid tombe sur ce banc, dans mon silence je t’entends

Je revois nos 14 mai, nos déjeuners, nos fous rires

Qui nous rendaient pour quelques heures heureux de vieillir

Dis, Est-ce que c’est l’heure de grandir

Tu me laisses face à quoi

Me laisses-tu le choix?

Oui, toi qui voyais l’avenir

Si tu savais ici

Mais tu savais, mon Guy

Tellement seul, seul

Seul mon ami, mon grand frère

Mon chagrin, mon repère

J’ai le monde à l’envers

Tu pars, tu pars

Tu pars plus haut que ces étoiles

Qui t’attendent tout à l’heure

Pour une haie d’honneur

Guy avait des idéaux d’enfant et des armes de vieux singe

Dans le désordre il aimait le vin, sa famille, le droit constit', ses étudiants,

ses potes, les casinos, son scooter, les soirées d'été qui traînaient sur les

terrasses, la France, la France éperdument…

Guy aimait gagner en partant de situations compliquées comme si la vie était un

grand casse-tête qu’il se réjouissait d’essayer de résoudre… pour les autres,

toujours pour les autres qui se sentent tellement seuls aujourd’hui

Les week-ends à Evian

Ses cravates improbables

Et puis Claire…

Claire, dessine-moi un Guy

Helemaal alleen op deze bank, het is gek maar ik wacht

Ik heb nog twee of drie vragen om de discussie te hervatten

Ik weet dat je niet zult komen, je zult niet meer komen

Je ging zo snel weg, mijn vriend, mijn grote broer

Avenue Victor Hugo weerklinkt nog steeds met jouw woorden

Ze zijn overal in deze gang, en de geur van een sigaar

Zeg, is het tijd om volwassen te worden?

Je laat me me aankijken

Geef je mij de keuze?

Zeg, jij die het allemaal zag aankomen

Als je hier wist

Als je het wist, mijn man

Ik kom terug naar jouw straat op zoek naar wat ik niet weet

Dat licht in je raam toen je mijn misschien aan het sorteren was

En alles werd duidelijk

Ik verloor mijn merk

De kou valt op deze bank, in mijn stilte hoor ik je

Ik zie onze 14 mei, onze lunches, ons gegiechel

Dat maakte ons gelukkig voor een paar uurtjes om oud te worden

Zeg, is het tijd om volwassen te worden?

Waar laat je me voor staan?

Geef je mij de keuze?

Ja, jij die de toekomst zag

Als je hier wist

Maar je wist het, mijn man

Zo alleen, alleen

Alleen mijn vriend, mijn grote broer

Mijn verdriet, mijn mijlpaal

Ik heb de wereld op zijn kop

Jij gaat, jij gaat

Je gaat hoger dan deze sterren

Die de hele tijd op je wachten

Voor een erewacht

Guy had kinderachtige idealen en oude apenwapens

Buiten de orde hield hij van wijn, zijn familie, staatsrecht, zijn studenten,

zijn vrienden, de casino's, zijn scooter, de zomeravonden die rondhangen op de

terrassen, Frankrijk, Frankrijk gek…

Guy won graag van gecompliceerde situaties alsof het leven een was

grote puzzel die hij graag probeerde op te lossen... voor anderen,

altijd voor anderen die zich vandaag zo alleen voelen

Weekenden in Évian

Zijn onwaarschijnlijke banden

En dan Claire...

Claire, teken een man voor me