La java de celui qui s'en va - Patrick Bruel

Sous les gal’rie d’l’Od?on, on entend parfois

Les notes d’un accord?

on qui pleure?

mi-voix

C’est pas la chanson d’amours de chaqu’jours

Ni le refrain vif et bien parisien

C’est quelqu’chose de diff?

rent

?a semble tout gris

La nuit, des couples errants l'?coutent, surpris

C’est un air qu’on dirait las de tout, ?c?urer

?a fait pleurer

C’est la java de celui qui s’en va Sans r’garder en arri?

re Seul dans la nuit en laissant derri?

re lui

Leurs braises et les pri?

res

Tous les bobards il en a eu sa part

Tous les serment, il les sait

Et comment

Aussi lass?, d?

go?t?

du pass?

Il s’en va l’c?ur blesser

C’est la java, c’est la pauvre java

De celui qui s’en va

Y’a des soirs comme des bouts d’l’an

O?

le c?

ur lass?

Dans l’silence fait son bilan des amours pass?

es

C’qu’il entend autour de lui, dans la nuit

Ce n’est plus le chiant d’amour, des beaux jours

Comme des gueux battant l’pav?

Tous les souvenirs

Semblent ce soir d’un air mauvais

Vers lui revenir

Et l?-bas,?

mi-voix

Semblent chanter, pourquoi

Comme autrefois

C’est la java de celui qui s’en va Sans r’garder en arri?

re Seul dans la nuit en laissant derri?

re lui

Leurs braises et les pri?

res

Tous les bobards il en a eu sa part

Tous les serment, il les sait

Et comment

Aussi lass?, d?

go?t?

du pass?

Il s’en va l’c?ur blesser

C’est la java, c’est la pauvre java

De celui qui s’en va

C’est la java, c’est la pauvre java

De l’amour qui s’en va

C’est la java, c’est la pauvre java

De l’amour qui s’en va

Onder de galerijen van de Odón horen we soms

De noten van een akkoord?

wie huilt?

ondertoon

Het is niet het alledaagse liefdeslied

Noch het heldere, Parijse refrein

Is dat iets anders?

huur

het ziet er allemaal grijs uit

'S Nachts luisteren zwervende koppels verrast naar hem

Het is een lucht die alles beu lijkt, hart

het maakte je aan het huilen

Is het de java van degene die gaat zonder achterom te kijken?

re Alleen in de nacht achterlatend?

ben hem

Hun sintels en de pri?

res

Alle canards had hij zijn deel

Alle eden die hij kent

En hoe

Ook moe?

smaak

van de pas?

Hij gaat met pijn in zijn hart

Het is java, het is arme java

Van degene die gaat

Er zijn avonden zoals eindejaarsfeesten

Waar?

het hart

ben je moe?

In stilte de balans opmaken van vroegere liefdes?

zijn

Wat hij 's nachts om zich heen hoort

Het is niet langer de pijn van liefde, van de goede dagen

Zoals bedelaars die op de stoep stampen?

Alle herinneringen

Zie er slecht uit vanavond

naar hem terugkeren

En daar,?

ondertoon

Lijkt te zingen, waarom?

Zoals eerder

Is het de java van degene die gaat zonder achterom te kijken?

re Alleen in de nacht achterlatend?

ben hem

Hun sintels en de pri?

res

Alle canards had hij zijn deel

Alle eden die hij kent

En hoe

Ook moe?

smaak

van de pas?

Hij gaat met pijn in zijn hart

Het is java, het is arme java

Van degene die gaat

Het is java, het is arme java

Van de liefde die weggaat

Het is java, het is arme java

Van de liefde die weggaat